poëma van de god-mens

CCCLXX5 RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL 375.1 Maria Valtorta: 'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt, ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië, die zich haasten met hun voorbereidingen. Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn, begroet zijn Meester met een zwakke glimlach, die zich naar hem toe haast en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt: "Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend? door de schokken van de wagen." "Heel veel, Meester!" antwoordt Lazarus, zo uitgeput dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt hem weer tranen in de ogen brengt. "Het is Mijn schuld! Vergeef Me!" Lazarus pakt een van Jezus' handen en brengt die naar zijn gezicht, wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan, kust de hand en mompelt: "O, het is niet Jouw schuld, Heer! En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert... mijn laatste Pasen!..." ...

LXX IN GETHSEMANE MET JOHANNES VAN ZEBEDEÜS -VERGELIJKING TUSSEN DE GELIEFDE en JUDAS VAN KERIOT- -Christus met Johannes (Ary Scheffer)- 70.1 Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus naar het lage witte huis midden in de olijfgaard gaan. Een jonge man begroet Hem. Hij lijkt van die plek, want hij heeft het gereedschap voor het snoeien en wieden in zijn handen. "God zij met U, rabbijn. Uw discipel Johannes is gekomen en is net vertrokken om U tegemoet te gaan." "Al lang?" "Nee, hij is net dat pad daar gepasseerd. Wij geloofden dat U van de kant van Bethanië zou komen..." Jezus loopt snel, maakt een sprong, ziet Johannes bijna naar de stad rennen, en roept hem. De discipel draait zich om en met een gezicht dat oplicht van vreugde, roept hij: "Oh! Mijn Meester!" en rent terug. Jezus opent zijn armen voor hem en de twee omhelzen elkaar liefdevol. "Ik kwam Je zoeken... Wij dachten dat Je in Bethanië was, zoals Je gezegd had." "Ja. Dat wilde Ik...

44.4 Maria Valtorta: 'Dan keren ze terug naar het huis en Jezus, die ik nog nooit wijn heb zien drinken, giet een beetje witte wijn in een beker uit een amfora op de plank en brengt die naar de tafel. Hij pakt Maria's hand en dwingt haar naast Hem te zitten en om die wijn te drinken, waarin Hij een sneetje brood doopt dat Hij haar laat eten. Zijn insisteren is zo groot dat Maria toegeeft. Jezus drinkt de overgebleven wijn. En dan omhelst Hij zijn moeder naast zich, en houdt haar tegen Zich aangedrukt, zo, aan de kant van Zijn hart. Noch Jezus, noch Maria liggen (aan tafel), maar zitten zoals wij. Zij praten niet meer. Zij wachten. Maria streelt de rechterhand en de knieën van Jezus. Jezus streelt Maria over de arm en het hoofd.' 9 feb.1944

(Piotr Stachiewicz, detail) 44.2 Maria Valtorta: 'Jezus, die tegen zijn wil langzaam en duidelijk eet, alleen maar om zijn moeder blij te maken, en die bedachtzamer is dan normaal, heft zijn hoofd op en kijkt haar aan. Hij ontmoet een blik vol tranen,  en buigt het hoofd om haar vrij te laten, en zich beperkt enkel tot het vastpakken van haar dunne hand, die zij steeds op de rand van de tafel laat rusten. Hij neemt ze met zijn linkerhand en brengt ze naar zijn wang, laat zijn wang erop rusten en wrijft er even over, om zo de streling van die arme trillende hand te voelen, en dan kust hij ze op de rug, met zoveel liefde en respect. Ik zie hoe Maria haar vrije hand, haar linkerhand, naar haar mond brengt, alsof ze een snik wil onderdrukken, en hoe ze dan met haar vingers een grote traan afveegt die uit haar wimper is gestroomd en over haar wang loopt. - Jezus begint weer te eten en Maria gaat snel de tuin in, waar nu weinig licht is, en verdwijnt. Jezus laat zijn linkerelleboog op de...