poëma van de god-mens

-Hellevaart van Christus (Nicholas Roerich)- 42.9 Jezus zegt: 'Leer, jullie die huilen! En jullie die sterven, leer! Leer, jullie die leven om te sterven. Probeer de Woorden te verdienen die Ik tot Jozef sprak. Zij zullen júllie Vrede zijn in het gevecht van de dood. Leer, jullie die sterven, om te verdienen dat je Jezus dichtbij je hebt, om je te troosten. En zelfs als je het niet hebt verdiend, durf me dan nog steeds dichtbij te roepen. Ik kom. Handen vol van genade en troost, harten vol vergeving en liefde, lippen vol woorden van vergeving en bemoediging. -idem- De dood verliest alle hardheid als hij in Mijn armen plaatsvindt. Geloof het. Ik kan de dood niet afschaffen, maar Ik maak hem zoet voor hen die sterven terwijl ze op Mij vertrouwen. Christus sprak het, voor jullie allen, uit aan Zijn Kruis: "Heer, aan U vertrouw Ik Mijn geest toe!" Hij zei het terwijl Hij tijdens zijn agonie dacht aan die van jullie, aan jullie kwellingen, aan jullie verschrikkingen, aan jul...

-HH. Joachim & Anna (Novgorod School)- 9.5 Jezus zegt: 'Zo was de dood van Mijn grootouders. Zoals die gerechtigd was voor hun heilige leven. Vanwege hun heiligheid verdienden zij het om de eerste hoeders van de Geliefde van God te zijn. En pas toen een grotere Zon zich liet zien, in hun vitale zonsondergang, werden zij zich bewust van de Genade die God hen had geschonken. Vanwege hun heiligheid, voor Anna niet de marteling van het kraambed, maar de extase van de draagster van de Schuldeloze. Voor beiden niet de pijn van de agonie, maar een loomheid die uitdooft, zoals een ster zachtjes uitgaat wanneer de zon opkomt bij zonsopgang. En als ze niet de troost hadden om Mij, Geïncarneerde Wijsheid te hebben, zoals Jozef mij had [bij zijn dood] , dan was Ik, onzichtbare Aanwezigheid die sublieme woorden sprak, toch over hun kussen gebogen om hen in vrede in slaap te brengen in afwachting van de overwinning.' 31 aug. 1944