vorstelijke bruiloft 4
13.4
'De jonge heilige komt op dit moment binnen,
vergezeld van Zacharias.
Hij is letterlijk prachtig.
Helemaal in goudgeel, lijkt hij op een oosterse soeverein.
Een prachtige riem houdt zijn geldbeurs en zijn dolk vast,
de geldbeurs in leer met gouden borduurwerk,
en de dolk in een leren schede met gouden friezen.
Op zijn hoofd een tulband,
d.w.z., het gebruikelijke kleed dat als een kap wordt gedragen,
zoals sommige volkeren van Afrika nog steeds hebben, bijv. bedoeïenen,
op zijn plaats gehouden door een kostbare cirkelband, een dunne gouden draad,
waaraan bosjes mirte zijn vastgebonden.
Hij heeft een gloednieuwe mantel, vol franjes
waarin hij zich met majesteit drapeert, en oogverblindend is van vreugde.
In zijn handen heeft hij bosjes mirte in bloei.
"Vrede voor jou, mijn bruid!" begroet hij.
"Vrede voor iedereen!"
En nadat hij de begroeting terug als antwoord heeft ontvangen, zegt hij:
"Ik zag je vreugde die dag dat ik je een tak uit je tuin gaf. Ik dacht (toen), ik zal je de mirte brengen die vlakbij de grot groeit die je zo dierbaar is. Nu wilde jou de rozen brengen, die al de eerste bloemen tegen jouw huis zetten. Maar rozen gaan geen meerdere reisdagen mee, ik zou met alleen doornen zijn aangekomen. En ik wil jou, geliefde, alleen maar rozen aanbieden, en met zachte en geurige bloemen, het pad bedekken, zodat jij je voet erop kunt zetten zonder iets vuils of hardheid tegen te komen."
"Oh! dankjewel, jij goede!
Hoe kon je ze zo vers houden?"
"Ik bond een vaas aan het zadel, en daarin plaatste ik de takken van ontluikende bloemen. Onderweg zijn ze tot bloei gekomen. Hier zijn ze, Maria! Je voorhoofd wordt omhuld met zuiverheid, symbool van de bruid. Maar altijd, altijd veel minder, dan wat er in jouw hart zit!"
Elizabeth en de leraressen versieren Maria met de bloemenkrans, die wordt gevormd door de witte plukjes mirte aan Maria's kostbare band te bevestigen, en deze te kruisen met witte roosjes, afkomstig uit een vaas die op een kist is geplaatst.
Maria staat op het punt haar grote witte mantel te pakken
en die over haar schouders te leggen.
Maar de bruidegom gaat haar voor in dat gebaar
en helpt haar de grote mantel bovenaan haar schouders vast te maken
met twee zilveren gespen - de leraressen rangschikken de plooien
met liefde en gratie.'
Reacties
Een reactie posten