angst voor de bevalling
23.3
Maria Valtorta:
'Duiven moeten Elizabeths favorieten zijn.
Wanneer ze voor het oude torentje staan, waar de duiven al verzameld zijn
- de vrouwtjes in de nesten, de mannetjes ervoor en niet bewegend,
maar bij het zien van de twee vrouwen toch nog groetend -
is Elizabeth ontroerd.
De zwakte van haar toestand overweldigt haar
en bezorgt haar angsten die haar aan het huilen maken.
Ze onthult ze aan haar nichtje.
"Als ik moest sterven...
mijn arme kleine duiven! Jij blijft niet...
Als jij in mijn huis bleef, zou ik het niet erg vinden om te sterven.
Ik zal de grootste vreugde hebben gehad die een vrouw kan hebben,
een vreugde waarbij ik me had neergelegd dat ik ze nooit zou kennen,
en zelfs over de dood kan ik niet klagen bij de Heer, omdat Hij...
zegen Hem... mij vervuld heeft van Zijn Goedheid.
Maar er is Zacharias... en er zal het kind zijn.
Een oude man, die zonder zijn vrouw verdwaald zou raken in de woestijn.
En het andere zo klein, dat het zou lijken op een bloem voorbestemd om te sterven van de vorst,
want zonder zijn moeder... arm kind, zonder de liefkozingen van zijn moeder!"
"Maar waarom zo verdrietig?
God heeft jou de vreugde gegeven moeder te zijn!
En Hij zal die vreugde ook niet van je afnemen nu die vol is.
Kleine Johannes zal tot op hoge leeftijd alle kussen van z'n moeder krijgen
en Zacharias alle zorg van z'n loyale vrouw, tot op haar oudste dag.
Jullie zijn twee takken van eenzelfde plant.
De één zal niet sterven en de ander alleen laten."
"Je bent goed, Maria, en je troost me.
Maar ik ben erg oud om nog een kind te krijgen.
En nu ik het ga krijgen, ben ik bang."
"Oh! Nee! Jézus is hier!
Het is niet nodig om bang te zijn waar Jezus is.
Mijn Kind nam jouw lijden weg, dat heb je zelf gezegd,
toen Hij nog maar een net gevormde knop was.
Nu hij alsmaar completer wordt en al leeft als mijn schepseltje
- ik voel Zijn hartje in mijn keel kloppen, en het lijkt me dat ik er
een vogelnestje rond geplaatst heb, rond dat licht kloppende hartje -
zal Hij alle gevaar van je wegnemen.
Je moet vertrouwen hebben!"
"Dat heb ik, maar als ik zou sterven...
verlaat Zacharias dan niet onmiddellijk.
Ik weet dat je aan je huis denkt. Maar blijf nog heel even dan.
Om mijn man te helpen bij zijn eerste pijn."
"Ik zal blijven
om van jouw en zijn vreugde te genieten,
en ik zal je verlaten als jij sterk en vrolijk bent.
Maar maak je geen zorgen, Elisabeth, alles komt goed.
Je huis zal nergens onder lijden terwijl jij lijdt.
Zacharias zal worden bediend door de meest liefdevolle dienstmaagd,
er zal voor jouw bloemen worden gezorgd,
en er zal voor de duiven worden gezorgd,
en je zult ze mooi en blij aantreffen, allebei,
om de goede terugkeer te vieren
van hun meesteres!'
Reacties
Een reactie posten