Jozef gewaarschuwd

XXXV

VLUCHT NAAR EGYPTE

-Droom van St.-Jozef (Pierre Parrocel)-

35.1

Maria Valtorta:

'Mijn geest ziet het volgende tafereel.

Het is nacht.

Jozef slaapt op zijn bed in het kleine kamertje.

Een vredige slaap van iemand die rust van veel werk met eerlijkheid en toewijding gedaan.

Ik zie hem in de duisternis van de kamer, die net wordt gebroken door een sliertje maanlicht

dat door een sleuf in het raam binnendringt, op een kier gelaten, maar niet helemaal gesloten,

alsof Jozef het warm had in de kleine kamer, of die lichtdraad wilde hebben

om te weten hoe hij zich bij zonsopgang kon wakker krijgen om snel weer op te staan.


Hij ligt op zijn zij

en in zijn slaap glimlacht hij

naar wie weet welk visioen dat hij in zijn droom ziet.


Maar de glimlach verandert in zorgen.

Hij zucht diep, zoals iemand die door een nachtmerrie wordt gegrepen,

en wordt wakker met een schok.


Hij zit op het bed,

hij wrijft in zijn ogen en kijkt om zich heen.

Kijkt naar het kleine raam waar de lichtdraad vandaan komt.


Het is diepe nacht,

maar hij pakt de kamerjas die aan het voeteneinde van het bed hangt

en terwijl hij nog steeds op bed zit, trekt hij hem aan

over de witte tuniek met korte mouwen die hij op de huid had.


(Luca Giordano)

Hij trekt de dekens opzij,

zet zijn voeten op de grond en zoekt naar zijn sandalen.

Hij trekt ze aan en maakt ze vast.


Hij staat op

en loopt naar de deur tegenover zijn bed,

niet naar die naast hem, die naar de grote kamer leidt waar de magiërs werden verwelkomd.


Tikt langzaam, slechts een tikje, met zijn vingertoppen.

En moet het gevoel hebben dat hij wordt uitgenodigd,

want hij opent de deur voorzichtig en trekt hem zonder enig geluid weer dicht.


Voordat hij naar de deur ging, stak hij een kleine olielamp aan,

met een enkele vlam, en daarmee maakt hij wat licht.


Gaat naar binnen.

Maar in de kamer, iets groter dan de zijne

en waarin een laag bed naast een wieg staat,

brandt al een licht, en de vlam die in een hoek oscilleert,

ziet eruit als een kleine ster met een zacht, gouden licht

waarmee je kunt zien zonder degenen die slapen te storen.'


9 juni 1944

Reacties

Populaire posts van deze blog

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel