hoú (heilig) van het leven !






-Édouard Levé in Galerie Loevenbruck (Parijs)-

69.3

Maria Valtorta:

"Dus U zegt dat de mannen die in de Schrift genoemd worden,

en die zelfmoord pleegden(*), wel kwaad deden..."


"Het is niet geoorloofd om iemand geweld aan te doen, zelfs niet jezelf.

Zij hebben kwaad gedaan.

In hún relatieve kennis van het goede, zullen ze in bepaalde gevallen wel nog steeds genade van God hebben ontvangen.

Maar zodra het Woord elke waarheid heeft verduidelijkt, en de geesten kracht heeft gegeven met Zijn Geest, zullen zij die in wanhoop sterven, niet meer vergeven worden.

Noch op het moment van het specifieke oordeel.

Noch, na eeuwen van Gehenna, tijdens het laatste Oordeel.

Noch ooit.




Is dit hardheid van God?

Nee: gerechtigheid.

God zal zeggen:

"Jij hebt geoordeeld.

Jij, schepsel begiftigd met rede en bovennatuurlijke kennis,

vrij geschapen door Mij, om het pad te volgen dat jij hebt gekozen.

En jij hebt gezegd: 'God vergeeft mij niet, ik ben voor altijd van Hem gescheiden.

Ik ben van mening dat ik gerechtigheid moet doen voor mijn misdaad.

Ik verlaat het leven om aan de wroeging te ontsnappen,

zonder te denken dat de wroeging jou niet langer zou bereiken

als je aan Mijn Vaderlijke Borst was gekomen.

En, zoals je oordeelde, zo zul je het hebben.

Ik schend de vrijheid die ik je heb gegeven niet."


Dát zal de Heer tegen de zelfmoordenaar zeggen.

Denk er goed over na, Judas!



Het leven is een geschenk.

En er moet van gehouden worden.

Maar wat voor geschenk is het? Een heilig geschenk.

En dan moet er heilig van worden gehouden.


Het leven duurt zolang het vlees het redt.

Dan begint het grote leven, het eeuwige leven.

Van gelukzaligheid voor wie correct leefde.

Van verdoemenis voor wie niet correct leefde.


Is het leven een doel, of is het een middel?

Het is een middel.

Het dient het doel, dat de eeuwigheid is.

En dus geven we het leven zoveel als het nodig heeft

om stand te houden en de geest te dienen in zijn overwinning.


-Katrien Vandenberghe (vertaalster)-

Onthouding van het vlees in al zijn appetijten, in álle.

Onthouding van de geest in al zijn verlangens, in álle.

Onthouding van het hart in álle passies die menselijk zijn.


Onbeperkt echter weze de drang naar de passies die van de hemel zijn:

de Liefde voor God en de naaste, de wil om God en de naaste te dienen,

de gehoorzaamheid aan het goddelijk Woord,

de heldenmoed in goedheid en deugd."'


3 jan.1945

(*) Abimelek, Saul, Achitofel, Zimri, Razis e.a.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel