kapmesgevecht verpulverd
67.2
Maria Valtorta:
'Twee raken verwikkeld in een serieus gevecht vanwege iemands ezel,
die zichzelf de prachtige mand met sla van een andere ezel toeëigende en er flink van at!
Misschien is het gewoon een voorwendsel om een oude wrok te ventileren.
Feit is dat van onder de gewaden, kort tot aan de kuiten, twee kapmessen zijn getrokken,
kort en zo breed als een hand: ze zien eruit als afgezaagde dolken, maar goed scherp
en glanzend in de zon.
Geschreeuw van vrouwen, geschreeuw van mannen.
Maar niemand komt tussenbeide om de twee te scheiden
die klaar zijn voor het plattelandsduel.
Jezus, meditatief aan de wandel, heft Zijn hoofd op, ziet het
en rent in een zeer snel tempo tussen de twee door.
"Stop, in de naam van God!" beveelt Hij.
"Nee! Ik wil die verdomde hond afmaken!"
"Ik ook! Geef jij om franjes? Ik zal je een franje maken, met je ingewanden!"
De twee draaien om Jezus heen, botsen tegen Hem aan, schofferen Hem om uit de weg te gaan,
proberen elkaar te slaan, zonder succes, omdat Jezus met slimme bewegingen van Zijn mantel
de slagen afweert en het doel belemmert, ook Zijn jas is gescheurd.
De mensen roepen: "Ga weg, Nazarener, je zult erbij betrokken raken!"
Maar Hij beweegt niet en probeert kalmte teweeg te brengen,
door de geest terug te brengen naar God. Nutteloos!
Woede maakt de twee kemphanen gek.
Jezus brengt een wonder tot stand.
Hij gebiedt nog een laatste keer: "Ik beveel jullie te stoppen!"
"Nee! Sta op, jij! Scheer je weg, hond van een Nazarener!"
Dan strekt Jezus Zijn handen uit,
met een uiterlijk van oogverblindende macht.
Hij zegt geen woord.
Maar de messen vallen verkruimeld op de grond
alsof ze van glas zijn en een klif hebben geraakt.
De twee kijken naar de korte, nutteloze handvatten
die tussen hun vingers zitten.
Verbazing stompt de woede af.
Ook het publiek schreeuwt van verbazing.'
Reacties
Een reactie posten