vriend Alfeüs gaf kleinkinderen namen van h. familie
100.3
Maria Valtorta:
'Een man ziet Jezus en knikt vol verbazing en vreugde.
Hij snelt naar Hem toe en begroet Hem:
"Welkom terug! Ik had Je niet zo snel verwacht! Hier: kus mijn jongste kleinkind. Het is de kleine Jozef. Hij is geboren in Je afwezigheid," zegt hij en biedt hem het kleintje aan dat hij in zijn armen houdt.
"Heb je hem Jozef genoemd?"
"Ja! Ik vergeet hem niet die haast familie van me was, meer dan familie, mijn grote vriend! Nu heb ik ook alle liefste namen voor mij aan mijn kleinkinderen gegeven: Anna, mijn vriendinnetje van toen ik klein was, en Joachim.
Daarna Maria... oh! Wat een feest was het toen zij geboren werd! Ik herinner me nog dat ze haar aan mij gaven om haar te kussen en zeiden: 'Zie je? Die prachtige regenboog daar was de brug waarlangs zij uit de hemel neerdaalde. Engelen gebruiken dat pad!'... en zij zag er echt uit als een engeltje, ze was zo mooi...
En dit hier is Jozef. Als ik had geweten dat Je zo snel terug zou komen, had ik op Je gewacht tot je besnijdenis plaatsvond."
"Ik dank je voor je liefde voor Mijn grootouders, en voor Mijn vader en moeder. Het is een knappe jongen! Moge hij voor eeuwig rechtvaardig zijn, net als de rechtvaardige Jozef!"
Jezus laat het kleintje heen en weer veren, dat kirt van giecheltjes vol melk.
"Als Je op mij wacht, ga ik met Je mee! Ik wacht tot de amforen vol zijn.
Ik wil niet dat mijn dochter Maria moe wordt. Of kijk, ik doe het zo:
ik geef de kruiken aan Je leerlingen, zij nemen ze aan,
en ik praat even met jou, alleen."
"Natuurlijk nemen we ze mee! Wij zijn geen Assyrische koningen!"
roept Thomas uit en pakt als eerste een kruik.
"Opgelet, Maria van Jozef is niet thuis. Zij is bij haar zwager, weet je?
Maar de sleutel ligt in mijn huis. Haal hem om het huis binnen te geraken,
de werkplaats, bedoel ik."
"Ja, ja, gaan jullie. Ook naar huis. Ik kom zo!"
De apostelen vertrekken en Jezus blijft bij Alfeüs.'
Reacties
Een reactie posten