hun zus, Maria Magdalena, is ziek: bezeten
112.6
Maria Valtorta:
'Kort daarna komt Martha bij Hem.
"Meester... heeft Lazarus gesproken?"
"Ja, Martha."
"Lazarus kan geen rust meer vinden,
sinds hij weet dat U het weet en dat U haar hebt gezien..."
"Hoe weet hij dat dan?"
"Eerst van die man die bij U was en die zich Uw leerling noemt: die jonge, lange, donkere, zonder baard... En daarna van Doras. Die heeft ons met zijn minachting gegeseld, deze keer. De andere zei alleen dat U haar zag op het meer... met haar minnaars..."
"Maar huil daar niet om! Denk je dat Ik niet op de hoogte was van jullie wonde? Ik kende haar al van toen Ik nog bij de Vader was... Laat de moed niet zakken, Martha. Til je hart en je voorhoofd op!"
"Bid voor haar, Meester!
Ik bid...maar ik weet niet volledig te vergeven,
en misschien verwerpt de Eeuwige daarom het gebed."
"Dat heb je goed verwoord!
We moeten vergeven om vergeven te worden en om verhoord te worden.
Ik bid al voor haar. Maar schenk Mij ook jouw vergeving en die van Lazarus.
Jij, xijn goede zuster, kunt spreken en nóg meer bekomen dan Ik.
Zijn wonde is te open en te brandend, zelfs voor Mijn hand, om ze aan te raken.
Jij kunt dat wel. Geef Mij je volledige, heilige vergeving, en Ik zal..."
"Vergeven... Dat zullen we niet kunnen.
Onze moeder stierf van verdriet over haar wandaden en...
die waren nog mild, vergeleken met hoe ze nu zijn.
Ik zie de martelingen van moeder...
Ik heb ze voortdurend in gedachten.
En ik zie wat Lazarus lijdt!"
"Ze is ziek, Martha, ze is gestoord. Vergeven jullie."
"Ze is bezeten, Meester."
"En wat is duivelse bezetenheid anders...
dan een ziekte van de geest, die door Satan is geïnfecteerd
tot het punt zichzelf te misvormen tot een duivels spiritueel wezen?
Hoe anders kunnen we bepaalde perversies bij mensen verklaren?
Perversies die de mens veel erger maken dan dieren in wreedheid,
veel wellustiger dan apen in lust, enzovoort,
en hem tot een hybride maken...
waarin mens, dier en duivel samensmelten?
Dit is de verklaring voor wat ons verbaast
als onverklaarbare monsterlijkheid,
in zovele wezens.
Niet huilen.
Vergeven!
Ik zie.
Omdat Ik een hoger zicht heb dan dat van het oog en het hart.
Ik heb het zicht van God.
Ik zie.
En Ik zeg je:
vergeef haar, want ze is ziek."
"Wel, genees haar dan!"
"Ik zal haar genezen. Heb vertrouwen. Ik zal je gelukkig maken.
Maar jij vergeeft, en zegt ook tegen Lazarus dat hij dat moet doen.
Vergeef. Hou weer van haar. Benader haar. Praat met haar...
alsof ze iemand is zoals jij... Vertel haar over Mij..."
"Hoe wilt U dat zij U begrijpt, U Heilige?"
"Het zal lijken alsof ze het niet begrijpt.
Maar alleen al Mijn Naam brengt redding.
Maak dat ze aan Mij denkt en Mij noemt.
Oh! Satan vlucht wanneer Mijn Naam wordt gedacht in een hart.
Glinlach, Marta, bij deze hoop.
Kijk eens naar deze roos!
De regen van de afgelopen dagen had haar verpest.
Maar kijk, de zon van vandaag heeft haar weer geopend
en ze is nog mooier, dankzij de regen, die tussen de bloemblaadje achterbleef
haar siert als met diamanten.
Zo zal jullie huis zijn...
Nu eens huilen en pijn, dan weer... vreugde en glorie.
Ga! Vertel dit aan Lazarus, terwijl Ik in de vrede van jullie tuin
tot de Vader bid voor Maria en voor jullie..."
Zo eindigt alles.'
Reacties
Een reactie posten