jonge Aglaë hield van mimespel

168.3

Maria Valtorta:

'Maar de gesluierde vrouw komt overeind, en wil haar zo toespreken.

Ze begint langzaam:



-Schip (Archimedes van Syracuse, 240 v.Chr.)...-


"Ik kom uit Syracuse [Grieks, nu Sicilië]...

Ik ben zesentwintig jaar oud...

Ik was de dochter van een intendant, zouden jullie zeggen,

wij zeggen de procurator van een grote Romeinse heer.

Ik was enig kind.

Ik leefde gelukkig.

Wij woonden vlakbij de jachthaven, in de prachtige villa waarvan mijn vader de rentmeester was.

Zo nu en dan kwam de eigenaar van de villa, of zijn vrouw en de kinderen... Ze behandelden ons goed en waren goed voor me. De meisjes speelden met me...

Mijn moeder was gelukkig... ze was trots op me. Ik was mooi... Ik was intelligent... alles ging me makkelijk af... Maar ik hield meer van frivole dingen dan van de goede.






In Syracuse is een groot theater.

Een groot theater... Prachtig... enorm...

Het wordt gebruikt voor spelen en voor komedies...

In de komedies en tragedies die er worden opgevoerd, wordt veel gebruik gemaakt van mime.

Mimespelers benadrukken de betekenis van het koor met hun stille dansen.

U weet het niet... maar zelfs met de handen, met bewegingen van het lichaam, kun je de gevoelens uitdrukken van een man/mens die door passie wordt opgezweept... Jonge mannen en vrouwen worden in een speciale gymzaal opgeleid tot mimespelers. Ze moeten zo mooi zijn als goden en zo behendig als vlinders...

Ik vond het erg leuk om naar een soort heuvel te gaan die deze plek domineerde en de mimespelers te zien dansen. En dan deed ik hen na op de bloemenweiden, op het blonde zand van mijn land, in de tuin van de villa. Ik leek op een standbeeld, of op de wind die vliegt, zozeer kon ik mezelf in statige poses zetten, of bijna zonder de grond te raken vliegen.

Mijn rijke vrienden bewonderden me...

en mijn moeder was er trots op..."


Het gesluierde meisje spreekt,

herinnert het zich, ziet het weer, droomt van het verleden en huilt.

Haar snikken zijn de komma's in haar verhaal.


-Hebe (Charles Picqué)-


(Jean Coulon)


"Op een dag... het was mei... heel Syracuse stond in bloei.

De feesten waren net voorbij, en ik was enthousiast over een dansvoorstelling in het theater...

De eigenaren hadden me daar, met hun dochters, mee naartoe meegenomen.

Ik was veertien jaar oud...

In die dans dansten mimespelers, die de lentenimfen moesten voorstellen die Ceres aanbaden, gekroond met rozen, gekleed in rozen... alleen rozen... want de jurk was een heel lichte sluier, een net van spinnendraden, waarop rozen waren gestrooid...

In de dans leken de Hebes gevleugeld, zo licht stroomden ze, hun prachtige lichamen te voorschijn komend onder de warrige sjaals van gebloemde sluiers, die vleugels achter hen vormden...

Ik bestudeerde hun dans... en op een dag... op een dag..."'


-Hebe (C. Duran)-


20 mei 1945

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel

Afbeelding
221.5 M. Valtorta: '"Het lijkt dat eeuwen van dwaling de aandrift van de geest heeft veranderd. Maar dat is niet het geval. De dwaling benevelt het verstand. Omdat het verstand versmolten is met het vlees, en de invloed ondergaat van het gif dat Satan in de dier-mens heeft ingespoten. En net zo kan de dwaling het hart benevelen. Omdat ook dat geënt is op het vlees, en aangetast wordt door de gifstoffen erin. De drievoudige begeerte knaagt aan de zintuigen, de gevoelens en de gedachten. Maar de geest is niet geïmplanteerd in het vlees. Hij kan verbijsterd, van zijn stuk gebracht worden door de opdoffers die Satan en de lusten uitdelen. Hij kan vrijwel verblind worden door de vleselijke bolwerken en de spatten van het kokende bloed van het mens-dier waarin hij werd geïnfuseerd. Maar zijn verlangen naar de hemel, naar God, is niet veranderd. Dat kán niet veranderen. Zie je het zuivere water van deze stroom? Het daalde neer uit de hemel en zal terugkeren naar de hemel, door de ver...
Meer lezen