grotervaring: waardiger en bedachtzamer worden
165.5
Maria Valtorta:
'Jezus gaat het pad op waar de anderen al staan.
Hun gezichten hebben een eerbiedwaardiger, een beheerster uitstraling.
De ouderen lijken patriarchen, de jongeren hebben iets volwassens, waardigs,
dat hun jeugd voorheen verborgen hield.
Iskariot kijkt Jezus aan met een verlegen glimlach
op zijn gezicht, getekend door tranen.
Jezus aait hem in het voorbijgaan.
Petrus... spreekt niet.
En dat is zo vreemd in hem, dat het verrassender is dan welke andere verandering ook.
Hij kijkt Jezus aandachtig aan, maar met een nieuwe waardigheid
die zijn licht kalende voorhoofd breder lijkt te maken
en zijn ogen, tot dan toe één sprankeling van humor, strenger.
Jezus roept hem dichterbij
en houdt hem vast terwijl hij wacht op Johannes,
die uiteindelijk naar buiten komt met een gezicht dat - ik weet niet - of bleker of roder is geworden,
maar in ieder geval verlicht door een vlam die niet van kleur doet veranderen,
maar toch duidelijk zichtbaar is.
Iedereen kijkt naar hem.
"Kom hier, Johannes, bij Mij!
En jij ook, Andreas, en jij, Jakobus van Zebedeüs.
Dan jij, Simon, en jij, Bartholomeüs, Filippus en jullie, Mijn neven, en Mattheüs.
Judas van Simon, kom hier voor Mij. Thomas, kom hier.
Ga zitten. Ik moet met jullie spreken."
Ze zitten stil als kinderen,
allemaal een beetje verzonken in hun innerlijke wereld
en toch zo aandachtig voor Jezus als ze nog nooit zijn geweest.'
Reacties
Een reactie posten