tweede bergrede, tot massa van allerlei slag
CLXX
TWEEDE BERGREDE
DE GAVE VAN GENADE & DE ZALIGSPREKINGEN
170.1
M. Valtorta:
'Jezus spreekt tot de apostelen,
en zet ieder op zijn plaats om de menigte te leiden en begeleiden.
Deze menigte is al sinds de vroege ochtenduren aan het opkomen,
met zieken in de armen, op brancards, of zich voortslepend op krukken.
Onder de aanwezigen bevinden zich Stefanus en Hermas.
De lucht is helder en een beetje fris,
maar de zon tempert al snel deze frisse berglucht,
die op zijn beurt de zon tempert, waardoor het helder en fris, maar niet te heet wordt.
De mensen zitten op de rotsen en stenen
die verspreid liggen in de vallei tussen de twee bergtoppen.
Anderen wachten tot de zon het dauwige gras heeft gedroogd, om op de grond te gaan zitten.
Er zijn veel mensen, afkomstig uit alle Palestijnse gebieden, en van alle gezindten.
De apostelen raken verdwaald in de menigte,
maar net als bijen die van de weilanden naar de bijenkorf gaan,
keren ze zo nu en dan terug naar de Meester om verslag uit te brengen, om wat te vragen,
om het genoegen om dichtbij door de Meester gezien te worden.
Jezus klimt iets hoger dan de weide op de bodem van de vallei,
leunt tegen een rots, en begint te spreken.'
Reacties
Een reactie posten