Judas verlangt Endor te zien
187.5
Maria Valtorta:
'"Heer... later zei Je dat we naar Endor zouden gaan.
Doe mij dan ook een genoegen... om mij te helpen...
de bitterheid van het oordeel van dat kind te overwinnen..."
zegt Iskariot.
"O! Denk jij daar nog steeds over na?" vraagt Jezus.
"Altijd. Ik voel me minderwaardig in Jouw ogen en die van mijn metgezellen.
Ik denk aan jullie gedachten..."
"Wat vermoei je je hersenen voor niets!
Ik dacht niet eens meer aan dat kleinigheidje,
en dat zal zeker ook gelden voor de anderen.
Jíj herinnert ons eraan...
Je bent een kind, enkel gewend aan liefkozingen,
en één kinderwoord leek je op de veroordeling van een rechter.
Maar het is niet dit woord waar je bang voor moet zijn,
maar voor je daden en het oordeel van God!
Maar om je ervan te overtuigen
dat je Mij nog steeds even dierbaar bent als voorheen, zoals altijd,
zeg Ik je dat Ik jouw verzoek zal inwilligen.
Wat wil je zien in Endor?
Het is een armzalig oord, tussen de rotsen..."
"Neem me mee... en ik zal het Je vertellen."
"Goed. Maar pas op dat je er later niet onder lijdt..."
"Als het zien van de zee deze man geen pijn kan doen,
kan het zien van Endor mij geen pijn doen."
"Zien niet, nee...
Maar het is het verlangen naar wat men zoekt te zien dat kwaad kan doen.
Maar we gaan erheen..."
En ze hervatten hun reis,
richting Tabor, waarvan de massa steeds dichterbij lijkt,
terwijl de grond zijn moerasachtige aanblik verliest, vaster en schaarser wordt in vegetatie,
en plaats maakt voor hogere planten, of clematis- en braamstruiken
die glimlachen met hun nieuwe bladeren
en vroege bloemen.'
Reacties
Een reactie posten