Maria zal Elise helpen weer orde te brengen in de tuin
209.3
Maria Valtorta:
'De dienster doet open.
Jezus komt binnen, terwijl ze herhaaldelijk buigt.
"Waar is uw meesteres?"
"Bij Uw moeder... en stel je voor! Ze ging naar beneden, de tuin in! Het is wat! Het is wat! En gisteravond kwam ze de eetkamer binnen... Ze huilde, maar ze is gekomen! Ik had graag gezien dat ze wat te eten had genomen in plaats van de gebruikelijke druppel melk, maar dat is nog niet gelukt!"
"Ze zal het nog wel doen. Dring niet aan. Wees geduldig, ook in je liefde voor je meesteres."
"Zeker, Heiland. Ik zal alles doen wat U zegt."
Ik geloof, ja, dat als Jezus de vrouw de vreemdste dingen zou opdragen, ze die zonder een vraag zou doen, zo overtuigd is ze ervan, dat Jezus Jezus is, en dat alles wat Hij doet goed is.
Intussen leidt ze Hem naar een grote moestuin, vol fruitbomen en bloemen.
Maar terwijl de fruitbomen ervoor gezorgd hebben dat ze in bladeren gehuld zijn en bloeien, dat ze vruchten kregen en doen groeien, zijn de armzalige bloemplanten, die meer dan een jaar verwaarloosd werden, warrig mini-bos geworden, waar de zwakste en kortste planten stikken onder het gewicht van de sterkere. Bloemperken, paden, alles is weggevaagd in een chaotische wirwar.
Alleen helemaal achteraan, waar de dienstmeid voor eigen behoefte sla en groenten heeft gezaaid, is er een greintje orde.
Maria zit met Elise onder een onverzorgde pergola,
die scheuten en ranken op de grond laat vallen.
Jezus stopt en kijkt naar zijn jonge Moeder,
die met de grootste kunst Elise wakker maakt
en haar gedachten richt op heel andere dingen
dan waar de troosteloze vrouw tot gisteren aan dacht.
De dienstmeid gaat naar haar meesteres en zegt: "De Heiland is gekomen."
De vrouwen keren zich naar Hem toe, de ene met haar lieve glimlach,
de andere met haar vermoeide en verdwaalde gezicht.
"Vrede zij met jullie. Deze tuin is prachtig..."
"Hij was prachtig..." zegt Elisa.
"En de grond is vruchtbaar. Kijk eens naar al dat prachtige fruit dat bijna rijp is!
En wat een bloemen hebben deze rozenstruiken! En daar? Zijn dat lelies?"
"Ja, rond een vijver waar mijn kinderen vroeger veel speelden. Maar toen was hij nog netjes... Nu is alles hier verpest. En hij lijkt niet meer op de tuin van mijn kinderen."
"Over een paar dagen is alles weer zoals het was. Ik zal je helpen. Toch, Jezus? Laat me een paar dagen alleen, hier bij Elisa. We hebben zoveel te doen..."
"Alles wat jij wil, wil Ik ook."
Elise kijkt Hem aan en mompelt: "Dank U wel."
Jezus streelt haar over grijze haren, en neemt dan afscheid,
om naar de herders te gaan.'
Reacties
Een reactie posten