Jezus onthult aan neef Jakobus Zijn kruisdood
258.8
M. Valtorta:
'"Maar Jij, maar Jij, het Woord van God, het Eeuwige Woord, waarom blijf Jij niet?"
"Omdat Ik Woord én Vlees ben. En met het Woord moet Ik onderwijzen,
en met het Vlees verlossen."
"O mijn Jezus, maar hoe zul Jij verlossen? Wat staat Jou te wachten?"
"Jakobus, denk aan de profeten..."
"Maar is hun uitspraak niet allegorisch?
Kun Jij, Woord van God, door mensen mishandeld worden?
Bedoelen ze niet dat Je góddelijkheid gemarteld zal worden,
Je volmaaktheid, maar niet meer, niet meer dan dat?
Mijn moeder maakt zich zorgen om mij en Judas,
maar ik, ik maak me zorgen om Jou en om Maria,
en daarna ook om ons, die zo zwak zijn.
Jezus, Jezus, als de mens Jou zou overweldigen,
denkt Je dan niet dat velen van ons Jou schuldig zullen achten
en zich teleurgesteld van Jou zullen afwenden?"
"Ik weet het wel zeker!
Er zal grote beroering komen in alle gelederen van Mijn discipelen.
Maar daarna zal de vrede terugkeren, en meer zelfs: er zal een cohesie komen van de beste delen,
waar bovenop, na Mijn offer en triomf, de versterkende en wijze Geest zal komen:
de Goddelijke Geest."
"Jezus, opdat ik in dit verschrikkelijke uur niet afdwaal en geschandaliseerd word,
zeg me: wat zullen ze met doen met Jou?"
"Het is iets groots, wat je van Mij vraagt."
"Vertel het mij, Heer!"
"Het zal een kwelling voor je zijn om het precies te weten."
"Maakt niet uit. Omwille van die liefde, die ons verenigd heeft..."
"Het mag niet bekend worden."
"Vertel het me en herinner me pas opnieuw eraan als het uur aanbreekt waarop het vervuld moet worden. Breng het dan terug in mijn geheugen, samen met dit uur. Zo zal ik door niets geschandaliseerd worden, en zal ik in de diepte van mijn hart geen vijand van Jou worden."
"Het zal geen enkele zin hebben, want ook jij zult bezwijken voor de storm."
"Zeg het mij, Heer!"
"Ik zal beschuldigd, verraden, gevangengenomen, gemarteld
en aan het kruis genageld worden."
"Neeeee!" schreeuwt Jakobus
en hij kronkelt alsof hij dodelijk gewond is.
"Nee!!" herhaalt hij. "Als dit met Jou gebeurt...
wat zullen ze dan met ons doen? Hoe kunnen we Jouw werk voortzetten?
Ik kan het niet, ik kán de plaats die Je mij hebt toegewezen niet aanvaarden...
Ik kan het niet!... Ik kan het niet! Jij, dood... dan zal ik ook dood zijn, krachteloos.
Jezus, Jezus! Luister naar mij. Laat mij niet zonder Jou. Beloof me, beloof me dit tenminste!"
"Ik beloof jou dat Ik zal komen, om Je te leiden met Mijn Geest,
nadat de glorieuze opstanding Mij heeft bevrijd van de beperkingen van de materie.
Jij en Ik, wij zullen weer één zijn, zoals nu, nu je in Mijn armen bent."
Want inderdaad, Jakobus heeft zich overgegeven
aan het huilen op Jezus' borst.'
Reacties
Een reactie posten