Maria zou willen dat nooit lammetjes werden gedood (krijgt gebroken hart van moeder die lijdt)


-Maria met Jezus en lammetje (W.A. Bouguereau)-

248.4

Maria Valtorta:

'De herders kijken naar Jezus alsof Hij al God in Zijn Glorie is.

De jongsten zijn werkelijk gelukzalig, en lijken elk detail van Jezus in hun geheugen te willen prenten, en van Maria, die zich heeft gebukt om enkele lammetjes te strelen, die blatend hun kopjes op haar knieën zijn komen leggen.

"Er was er eentje in het huis van mijn nicht Elizabeth, die mijn vlechten likte, telkens als het me zag. Ik noemde het 'vriendje', omdat het echt mijn vriendje was, net een kind, en het rende naar me toe zodra het kon. Dit hier doet me eraan denken, met die tweekleurige oogjes. O dood hem niet! Dat andere mocht ook blijven leven, vanwege zijn liefde voor mij."

"Het is een lam, mevrouw, en wij wilden het verkopen, omdat het tweekleurige ogen heeft, en ik denk dat het al een tijdje niet goed meer kan zien. Maar we houden het wel, als u dat wilt."


-De maagd
met het pasgeboren lam
(W.A. Bouguereau)-

"O ja! Ik zou nooit willen dat een lammetje gedood werd... Ze zijn zo onschuldig, met een stemmetje als van een dat naar zijn moeder roept. Het doden van zo'n lammetje, zou voelen alsof je een kind doodt."

"Maar mevrouw, dan zou er geen plaats meer voor ons zijn op aarde, als alle lammetjes zouden blijven leven," zegt de oudere herder.

'Ik weet het... Maar ik denk aan hun pijn, en aan die van de moederschapen. Ze huilen zo hard als hun kinderen van hen worden afgenomen. Ze lijken net moeders zoals wij. En ik kan het niet aanzien dat iemand lijdt, maar heb een gebroken hart voor een moeder die pijn lijdt. 

Het is een pijn die met geen andere te vergelijken is. Want niet alleen worden onze harten en hersenen verscheurd door de klap van de dood van een kind, maar zelfs onze ingewanden. Wij moeders blijven altijd verbonden met ons kind. En het verscheurt ons allemaal om ze weg te nemen."

Maria glimlacht niet langer, maar er is een glimp van tranen in haar blauwe ogen, en ze kijkt naar haar Jezus, die naar haar luistert en naar haar kijkt. En ze legt een hand op zijn arm, alsof ze vreest dat Hij ieder moment van haar zijde zal worden weggerukt.'


9 aug.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel