Voorzienigheid bracht karavaanleider en Jezus samen
286.4
Valtorta:
'"Waarom ging u dan de tempel binnen?
"Uit nieuwsgierigheid!
Op straat, toen ik een huis verliet waar ik handel had gedreven, zag ik een groepje mannen U vereren,
en een gesprek dat ik had gehoord van een tapijtweefster in Asjkelon kwam weer bij me terug.
Ik vroeg wie U was, omdat ik vermoedde dat U degene was over wie die vrouw het had gehad.
En toen ik hoorde dát U het was, volgde ik U. Ik had mijn zaken voor die dag afgerond...
Toen verloor ik U uit het oog.
In Jericho zag ik u weer. Maar slechts even.
Nu heb ik U weer gevonden... Zie hoe..."
"Zie hoe God onze paden verenigt en dooreen weeft!
Ik heb geen geschenken om u te geven om u te bedanken voor uw goedheid.
Maar voordat ik u verlaat, hoop ik u toch een geschenk te kunnen geven,
tenzij u mij eerder in de steek laat."
"Nee, dat doe ik niet!
Alexander Misace trekt zich niet terug als hij zich eenmaal heeft aangeboden!
Zie... Achter die bocht begint het platteland. Ik ga alvast vooruit.
We zien elkaar weer in de herberg!"
En hij spoort zijn paard aan, haast in galop, over de berm van de weg.
"Hij is een eerlijke man, maar een ongelukkig, mijn Zoon," zegt Maria.
"En jij zou hem graag gelukkig zien volgens de Wijsheid, nietwaar?"
Ze glimlachen elkaar lieflijk toe
in de schemering van de vroege avond.'
Reacties
Een reactie posten