waarom gelijke beelden in verschillende godsdiensten - wil Syntyche weten
286.6
M. Valtorta:
'Een stilte...
Syntyches donkere ogen staren onafgebroken naar Jezus' serene profiel.
Ze kijkt aandachtig. Maar ze zegt niets.
Jezus voelt die blik en draait zich om naar haar.
"Heb je niets naar je zin gevonden?"
"Nee, Heer. Ik ben op een punt gekomen
waarop ik het verleden niet meer met het heden kan verenigen,
mijn vroegere ideeën niet meer met mijn huidige.
En het lijkt bijna op afvalligheid,
want mijn vroegere ideeën hebben me net geholpen
om mijn huidige te ontwikkelen.
Uw apostel had gelijk...
Maar bij mij is het een gelukkige verwoesting!"
"Wat is er dan voor jou geruïneerd?"
"Heel mijn geloof in de heidense Olympus, Heer.
En toch ben ik een beetje verontrust, want toen ik jullie Schrift las
—Johannes gaf die aan mij, en ik las erin, omdat er zonder kennis geen bezit is—
ontdekte ik dat zelfs in jullie geschiedenis... vanaf het begin, om zo te zeggen,
feiten voorkomen die niet veel verschillen van de onze.
Nu zou ik graag willen weten..."
"Ik zei het je al: vraag maar, en Ik zal antwoorden!"
"Is alles in het polytheïsme een dwaling?"
"Zeker, mevrouw. Er is maar één God, die niet uit andere is voortgekomen,
die niet onderworpen is aan menselijke hartstochten en behoeften,
één unieke, eeuwige, volmaakte, scheppende God."
"Ik geloof het.
Maar ik wil in staat zijn om antwoord te geven,
niet op een manier die geen discussie toelaat,
maar op een manier die overtuigend argumenteert,
op de vragen die andere heidenen me zouden kunnen stellen.
Ikzelf, en wel door de kracht van deze weldadige en vaderlijke God,
heb mezelf antwoorden gegeven die vormloos (geen idolatrie) zijn,
maar voldoende om vrede in mijn geest te brengen.
Maar in mij leefde de wil om de Waarheid te bereiken.
Anderen zullen hier minder bezorgd over zijn dan ik.
En toch zou deze zoektocht in iedereen moeten bestaan.
Ik wil niet passief blijven tussen zielen.
Wat ik heb ontvangen, wil ik doorgeven.
Maar om te kunnen geven, moet ik weten.
Geef mij kennis, en ik zal U dienen
in de naam van de liefde.
Vandaag, onderweg,
terwijl ik de bergen observeerde,
en sommige aspecten ervan levendige herinneringen opriepen
aan de bergketens van Hellas en de verhalen van ons vaderland,
kwam, door associatie van gedachten, de Mythe van Prometheus in me op,
en van zijn zoon Deukalion... jullie hebben ook iets soortgelijks,
in de banbliksem over Lucifer, het inbrengen van leven in de klei,
en de zondvloed van Noach...
Lichte overeenkomsten, maar die aan elkaar herinneren...
Zeg me nu eens: hoe konden wij die kennen, als er geen contact was tussen ons en jullie,
als jullie ze zeker al vóór ons hadden, en wij ze ook hebben, en er geen manier is
om te verklaren hoe we ze hebben gekregen?
We zijn nog zo onwetend over vele dingen.
Hoe konden wij dan, millennia geleden, al legendes hebben
die jullie waarheden in herinnering roepen?"
"Vrouw, jij zou de laatste moeten zijn om Mij dit te vragen.
Want jij hebt de werken al gelezen die als enige antwoord geven op jouw vraag."'
Reacties
Een reactie posten