Johannes en Syntyche, bloemen in lelijke wereld


316.3

Maria Valtorta:

'"Mijn kinderen,

Ik dank jullie voor alle vreugde die jullie Mij hebben gegeven.

Dit jaar is voor Mij besprenkeld geweest met bloemen van vreugde,

omdat Ik jullie zielen heb kunnen verzamelen en voor me heb kunnen houden,

om de lelijkheid van de wereld voor Me te verbergen,

om de lucht, door de zonde van de wereld bedorven, te parfumeren,

om Mij met zoetheid te vervullen, en Mij te sterken in de hoop

dat Mijn Missie niet vergeefs is.


Margziam, jij, mijn Johannes, Ermasteüs...

jij, Syntyche, en Maria van Lazarus, en Alexander Mysace...

en nog vele anderen... de triomfbloemen van de Verlosser

die alleen de rechten van hart weten aan te voelen, als zodanig...

Waarom schud je je hoofd, Johannes?"


"Omdat Jij goed bent en mij plaatst onder de 'rechten van hart'.

Maar mijn zonde is altijd aanwezig in mijn gedachten…"



"Jouw zonde is de vrucht van een vlees,

dat is aangezet door twee goddeloze mensen.

De rechtschapenheid van je hart is de basis van je eerlijke zelf,

verlangend naar eerlijke dingen, ongelukkig omdat die jou zijn afgenomen,

door de dood of door het kwaad, maar daarom niet minder levend

zelfs onder het puin van zoveel pijn.


Het was genoeg

dat de stem van de Heiland doordrong

tot in de diepten waar je 'ik' wegkwijnde,

dat je opstond, elke last van je afschuddend,

om naar Mij te komen.

Is dat niet zo?


Dus jij bént rechtschapen van hart.

Veel, veel rechtschapener dan anderen

die jouw zonde niet hebben, maar veel ergere zonden begaan,

omdat ze worden overpeinsd en toch hardnekkig in leven gehouden...



Jullie, daarom,

jullie, Mijn bloemen

van Mijn triomf als Verlosser,

wees gezegend!


In deze grauwe en vijandige wereld,

die de Verlosser met bitterheid en walging overspoelt,

hebben jullie de Liefde vertegenwoordigd.

Dank jullie wel!


In de pijnlijkste uren

die Ik dit jaar heb meegemaakt,

heb Ik jullie bij me gehouden

voor troost en steun.


In de nog pijnlijkere uren die Ik zal meemaken,

zal Ik jullie nóg meer present houden.


Tot in de dood.

En jullie zullen bij Mij zijn voor eeuwig.

Dat beloof Ik jullie."'


1 nov.1945

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel

Afbeelding
221.5 M. Valtorta: '"Het lijkt dat eeuwen van dwaling de aandrift van de geest heeft veranderd. Maar dat is niet het geval. De dwaling benevelt het verstand. Omdat het verstand versmolten is met het vlees, en de invloed ondergaat van het gif dat Satan in de dier-mens heeft ingespoten. En net zo kan de dwaling het hart benevelen. Omdat ook dat geënt is op het vlees, en aangetast wordt door de gifstoffen erin. De drievoudige begeerte knaagt aan de zintuigen, de gevoelens en de gedachten. Maar de geest is niet geïmplanteerd in het vlees. Hij kan verbijsterd, van zijn stuk gebracht worden door de opdoffers die Satan en de lusten uitdelen. Hij kan vrijwel verblind worden door de vleselijke bolwerken en de spatten van het kokende bloed van het mens-dier waarin hij werd geïnfuseerd. Maar zijn verlangen naar de hemel, naar God, is niet veranderd. Dat kán niet veranderen. Zie je het zuivere water van deze stroom? Het daalde neer uit de hemel en zal terugkeren naar de hemel, door de ver...
Meer lezen