Magdalena is bang voor Judas' lust
302.7
M. Valtorta:
'"Maria… ben je blij om terug te keren naar Lazarus?
Hij moet denken dat Ik niet meer in Palestina ben...
Zou je graag naar huis terugkeren, dan?"
"Ja, Heer. Maar..."
"Spreek uit, Maria!
Wees nooit bang om me te vertellen wat je denkt."
"Maar ik zou met meer plezier zijn teruggekeerd,
als het in plaats van Judas van Keriot Simon Zeloot was geweest,
een goede vriend van de familie."
“Die heb Ik nodig voor een belangrijke missie."
"Uw neven dan, of de goedige Johannes.
Iedereen, behalve hij...
Heer, kijk me niet zo streng aan...
Wie lust heeft geslikt, voelt de nabijheid ervan...
Ik ben er niet bang voor...
Ik weet iemand veel groter dan Judas in toom te houden.
En het is mijn angst van niet vergeven te zijn,
en het is mijn ego,
en het is Satan die zeker om me heen sluipt,
en het is de wereld…
maar als Maria van Theophilus voor niemand bang is,
dan walgt Maria van Jezus van de ondeugd die haar ooit onderwierp,
en haar... Heer... de man die zijn hoofd verliest door de zinnen, doet me walgen..."
"Je bent niet alleen op deze reis, Maria.
En met jou, weet Ik zeker dat hij niet zal terugkeren...
Denk eraan dat ik Syntyche en Johannes naar Antiochië moet sturen,
en dat niemand dat mag weten, die roekeloos is..."
"Dat is waar. Dan ga ik...
Meester, wanneer zien we elkaar weer?"
"Ik weet het niet, Maria.
Misschien pas met Pasen. Ga nu in vrede!
Ik zegen je vanavond en elke avond,
en met jou je zus, en de goede Lazarus."
Maria buigt zich voorover om Jezus' voeten te kussen
en gaat weg, Jezus alleen achterlatend
in de stille kamer.'
Reacties
Een reactie posten