verwacht niet - zoals de heidenen - dat lijden stopt...
328.5
Maria Valtorta:
"Lazarus?...
Wij hebben een zus die getrouwd is met een van zijn dienaren."
"Ik weet het. Daarom ben ik ook gekomen.
Om jullie te vertellen dat ze jullie groet en van je houdt."
"Hebt U haar gezien?"
"Niet ik. Maar zij die bij Mij zijn,
en die door Lazarus naar Antigonea waren gestuurd."
"O! Vertel me! Wat doet Hermione?
Is ze echt gelukkig?"
"Haar man en haar schoonmoeder houden heel veel van haar.
Haar schoonvader respecteert haar..." zegt Judas Thaddeus.
"Maar hij vergeeft haar het bloed van haar moeder [een Griekse] niet.
Vertel het me!"
"Hij staat op het punt haar te vergeven.
Hij heeft lovend over haar gesproken.
En... ze heeft vier heel mooie en lieve kinderen.
Dat maakt haar gelukkig.
En ze draagt jullie nog steeds in haar hart,
en zei ons te komen om jullie de goddelijke Meester te brengen."
"Maar... hoe... Bent U dan de...
Bent U degene die ze de Messias noemen, Ú?..."
"Ik ben het."
"Bent u werkelijk de...
Ze vertelden ons in Jeruzalem dat U dat bent,
dat ze U het Woord van God noemen. Is dat waar?"
"Ja."
"Maar bent U er voor die mensen daar, of voor iedereen?"
"Voor iedereen. Kunnen jullie geloven dat Ik dat ben?"
"Geloven kost niets, zeker niet als je hoopt,
dat wat je gelooft het lijden kan wegnemen."
"Dat is waar, Elia. Maar zeg dat niet.
Dat is een zeer onzuiverere gedachte,
veel onzuiverder dan die van gemengd bloed.
Verheug je niet in de hoop dat datgene zal verdwijnen
wat je doet lijden als mens die geminacht wordt door anderen,
maar verheug je in de hoop het Koninkrijk der Hemelen te veroveren."
"U hebt gelijk.
Ik ben half-heidens, Heer..."
"Wees niet ontmoedigd.
Ik houd ook van jullie, en Ik ben ook voor jullie gekomen!"'
Reacties
Een reactie posten