drie hel, vijf vagevuur, twee hemel
385.6
Maria Valtorta:
'De dood kwam, dat wil zeggen, hun verheerlijking.
Vanuit de hemel zagen zij in de diepte degenen die naar de schandelijke meester waren gegaan.
Geketend tot in het oneindige, kreunden die in de duisternis van de hel.
"En zij wilden vrij zijn en genieten!" zeiden de twee heiligen.
En de drie verdoemden zagen hen,
en ze vervloekten hen en iedereen, God voorop, met de woorden:
"Jullie hebt ons allemaal bedrogen!"
"Nee. Dat kunnen jullie niet zeggen.
Jullie werden gewaarschuwd voor het gevaar.
Jullie hebben je eigen ondergang gewild," antwoordden de gezegenden, kalm,
ook toen ze de obscene spot en de obscene godslasteringen zagen en hoorden
die naar hen werden geslingerd.
En zij zagen die van de velden en de mijnen
in verschillende louteringsgebieden,
en zij zagen hen, en ze zeiden:
"Wij waren noch goed noch slecht,
en nu boeten wij voor onze lauwheid.
Bid voor ons!"
"O, dat zullen we zeker doen!
Maar waarom zijn jullie niet met ons meegekomen?"
"Omdat we weliswaar geen demonen waren, maar mensen... We waren niet vrijgevig.
We hielden meer van het vergankelijke, ook al was het eerlijk, dan van het eeuwige en heilige.
Laten we nu leren om op rechtvaardig wijze te kennen en lief te hebben."
De gelijkenis is voorbij.
Ieder mens staat op een kruispunt. Op een voortdurend kruispunt.
Gezegend zijn zij die standvastig en edelmoedig zijn in hun verlangen
om de paden van het Goede te volgen.
Mog God met hen zijn!
En moge God hen die niet zo zijn, aanraken en bekeren,
en hen ertoe brengen zo te zijn.
Gaat heen in vrede!"'
Reacties
Een reactie posten