Judas bits tegen zijn moeder - apostelen nerveus over banket bij Chusas
368.13
Maria Valtorta:
'Terwijl ze staan te wachten,
tot de weg vrij iss van mensen en paarden,
verzamelen ze zich in een groep.
En de blik van Judas' moeder is zo indringend,
dat haar zoon haar vraagt: "Nou en? Wat is er aan de hand?
Zie jij mijn gezicht voor het eerst? Je bent echt ziek,
en ik moet jou laten behandelen..."
"Ik ben niet ziek, zoon!
En ik zie jou niet voor het eerst!"
"Nou en?"
"Nou... niets. Ik wou alleen dat je die woorden van de Meester nooit verdiend had."
"Ik láát Hem niet in de steek, en ik beschuldig Hem niet! Ik ben Zijn apostel!"
Ze lopen verder, tot Jezus stopt om Johanna te groeten,
en de vrouwelijk discipelen die met Johanna mee naar huis gaan.
De mannen gaan daarentegen allemaal naar Gethsemane.
"We hadden er allemaal heen kunnen gaan.
Ik had graag willen horen wat Elise zei!"
moppert Peter door zijn tanden.
"Jullie zúllen het zien! Want pas vandaag zal ze het weten
- en van Mij - dat ik Anastatica aan haar toevertrouw."'
"En vanavond banket?"
"Ja. Ik heb Johanna verteld wat ze moet doen."
"Wat moet ze doen? Wanneer heb Jij dat gezegd?"
vragen verschillende mensen.
"Dat zien jullie wel. Voordat Ik wegga. Tijdens het afscheid.
Laten we vroeg gaan, zodat we snel in Johanna's tuin kunnen zijn!"'
Reacties
Een reactie posten