állen gered, volmaakt geluk voor God
412.5
M. Valtorta:
'"Maar nu wil ik dat mijn offers Judas doen veranderen.
Ik ben niet jaloers. Ik wil dat iedereen volmaakt is,
zodat Jij volmaakt gelukkig kan zijn.
Zal het me lukken?"
"Vertrouwen, Simon,
heb vertrouwen en houd vol."
"Dat zal ik! Natuurlijk zal ik dat.
Voor Jou... en ook voor hem.
Want het moet zeker geen genot zijn om altijd zo te blijven.
Per slot van rekening zou hij bijna mijn zoon kunnen zijn...
Hmm! Ik ben liever vader voor Margziam!
Maar... ik zal een vader voor hem zijn
en eraan werken om hem een ziel te geven
die Jou waardig is."
"En jou, Simon!"
en Jezus buigt zich voorover en kust Petrus' haar.
Petrus is volkomen gelukkig...
Na een tijdje vraagt hij:
"En dat is alles wat Je me vertelt?
Is er dan niets anders goeds, een bloem...
tussen de doornen die Je overal vindt?"
"Jawel. Een vriend van Jozef die tot het Licht komt."
"Echt? Een lid van het Sanhedrin?"
"Ja. Maar dat mag niet gezegd worden.
We moeten ervoor bidden, lijden.
Vraag je me niet wie hij is?
Ben je niet nieuwsgierig?"
"Zeker wel!
Maar ik vraag het niet.
Een offer voor deze onbekende."
"God zegene jou, Simon! Vandaag maak je me echt gelukkig!
Ga zo door, en Ik zal steeds meer van je houden!
En God zal steeds meer van je houden!
Laten we nu stoppen en wachten op de anderen..."'
Reacties
Een reactie posten