kinderen brengen duif, schaapje en bloemetjes bij Jezus
396.4
Maria Valtorta:
'De jonge moeder begroet Hem:
"Kom binnen, Meester, want mijn huis is het Uwe!"
en ze glimlacht.
Jezus antwoordt: "Moge de Heer u belonen!"
en strekt dan Zijn rechterarm uit —Zijn linkerarm is over zijn borst gevouwen,
en houdt een hoek van Zijn mantel vast— om de kleine te strelen.
Ik zie de mooie hand van mijn Jezus het voorhoofd van het kleintje aanraken,
dat speels zijn hoofdje tegen de nek van zijn moeder drukt, en lachend zijn hoofdje begraaft.
Vanuit dat nestje kijkt hij naar Jezus, en lacht, lacht, Hem uitnodigend om de streling te herhalen.
Bij de put, onder een appelboom vol rijpe appels, staat een stenen bankje.
Jezus gaat daar zitten, terwijl de vrouw het huis binnengaat en met een kruik naar buiten komt.
Jezus zegt haar dat ze Hem de baby moet geven, en zet hem op Zijn schoot,
terwijl de vrouw water schept en terugkomt met een beker water,
en een beker melk, die ze aan Jezus geeft.
Ze kiest een paar rijpe appels uit de onrijpe
en biedt die ook aan Hem aan.
Ze legt ze op een dienblad op het bankje, naast Jezus.
Het is duidelijk dat ze dit al vaker heeft gedaan.
Ze weet wat Jezus lekker vindt.
De apostelen zijn Judas gevolgd,
en drinken ook wat, onder het portiek.
Jezus drinkt eerst het water.
Hij heeft de baby nog steeds op schoot
en lacht omdat het kindje aan Zijn haar en baard trekt.
De andere drie kinderen staan om Jezus heen.
Jezus neemt de appels,
en geeft ze één voor één aan de drie oudsten,
en neemt er uiteindelijk zelf één, en eet hem op.
Hij geeft de kleine wat melk uit de beker te drinken,
en drinkt die vervolgens ook op.
Jezus is blij.
Hij lacht zoals ik Hem nog nooit heb zien lachen.
Het kleine meisje leunt tegen Zijn knieën,
en legt vol vertrouwen haar hoofd op Zijn schoot.
Jezus streelt haar krullen.
De twee jongens, die waren weggelopen, komen terug,
de een met een duifje tegen zijn borst,
de ander met een wanhopig blatend lammetje, aan zijn oor.
Ze laten Jezus hun schatten zien.
Jezus is geïnteresseerd,
maar ontroerd door het lot van de twee arme dieren.
Hij eist de duif op. En nadat hij hem bewonderd heeft,
laat Hij hem naar zijn nest vliegen, en tilt ook het lammetje op de zetel,
streelt het en houdt het veilig vast, tot de moeder van de kinderen terugkomt,
en het terugbrengt naar zijn eigen plek.
Het kleine meisje, dat niets anders heeft,
buigt zich voorover, maakt een klein boeketje bloemen
en geeft het aan Jezus.'
Reacties
Een reactie posten