meiklokje doet Jezus aan Maria denken
412.3
Valtorta:
'"Maar iemand vroeg Me waarom Ik het lelietje-van-dalen zo prefereer...
Ziehier Mijn antwoord: 'Vanwege haar nederigheid.'
Alles eraan straalt nederigheid uit...
De plaatsen waar ze van houdt...
de houding van de bloem...
Ze doet me denken aan Mijn Moeder...
Deze bloem... zo klein!
En toch, ruik de geur van een enkel steeltje.
De lucht eromheen is ermee doordrenkt...
Ook Mijn Moeder, nederig, verlegen, onbekend,
die alleen maar vroeg om onbekend te blijven...
Toch was haar geur van heiligheid zo sterk,
dat ze me uit de hemel trok..."
"Zie Jij een symbool van Jouw Moeder in die bloem?"
"Ja, Thomas."
"En denk Jij dat onze voorouders, toen ze de lelietjes-van-dalen prezen,
een voorgevoel hadden van Haar?" vraagt Jacobus van Alfeüs.
"Dan hebben ze haar ook vergeleken met andere planten en bloemen.
Met de roos, de olijfboom en de zachtmoedigste dieren: tortels, duiven..."
zegt Iskariot haast met woede.
"Ieder noemde haar dat wat hij het mooist vond in de schepping.
En van de schepping is Zij werkelijk de Geheel-Schone.
Maar Ik zou haar 'Lelietje-van-dalen' noemen...
en 'vredige Olijfboom'...
als Ik haar lof zou moeten bezingen."
En Jezus wordt weer rustig en verlicht als Hij aan Zijn Moeder denkt,
en Hij blijft even staan om Zich af te zonderen...'
Reacties
Een reactie posten