mensen stromen toe, met giften, om naar Jezus te luisteren
405.5
Maria Valtorta:
'Ondertussen zijn de uren verstreken.
Het huis komt weer tot leven.
De stemmen van vrouwen, kinderen en mannen zijn te horen.
En een moeder roept: "Michaël! Michaël! Waar ben je?"
En ze kijkt angstig naar buiten, naar de ondiepe put,
met een vreselijke gedachte in haar hart.
"Wees niet bang, mevrouw.
Uw zoon is bij Mij."
"O! Ik was bang...
Hij houdt zo veel van water..."
"Hij is inderdaad gekomen naar het Levende Water
dat uit de hemel neerdaalt om de mensen leven te geven."
"Hij heeft U gestoord...
Hij is zo zachtjes weggegleden, dat ik het niet hoorde..."
verontschuldigt de vrouw zich.
"O nee! Hij heeft Mij niet gestoord.
Hij heeft me getroost! Kinderen doen Jezus nooit pijn."
De mannen en de andere vrouwen komen dichterbij.
Het hoofd van het gezin zegt: "Kom binnen en verkwik Uzelf.
En vergeef ons, dat we U niet tot heer van ons huis hebben benoemd, sinds we U zagen..."
"Ik heb niets te vergeven. Ik ben hier geweest en het gaat goed met Me.
Uw respect is een grote eer voor Mij. We hebben gegeten,
en Uw bron is koel, het hooi zacht.
Meer dan genoeg voor de Mensenzoon.
Ik ben geen Syrische satraap."
En Jezus, gevolgd door Zijn volgelingen, gaat de grote keuken in om het eten te halen,
terwijl de mannen op de dorsvloer zich voorbereiden, zodat er plaats is voor al degenen
die al van heinde en verre toegekomen zijn om naar de Meester te luisteren.
Weer anderen haasten zich om drinken en eten klaar te maken,
en een lam te villen om als viaticum aan de evangelisten te geven,
en de vrouwen brengen eieren en boter.
Dit lokt protesten uit van Petrus,
die terecht zegt dat hij dat voedsel niet in zijn zadeltassen kan meenemen,
omdat alles zo makkelijk smelt in die hitte.
Maar die potten staan daar niet voor niets...
En ze vullen er een met boter, sluiten hem af
en laten hem in de put zakken om hem nog verder af te koelen.
Jezus bedankt hen en wil de offergaven beperken.
Maar ja! Vergeefse woorden.
Er komen van alle kanten meer geschenken aan,
en iedereen verontschuldigt zich voor de geringe gift die ze geven...
Petrus mompelt:
"Het is duidelijk dat de herders hier zijn geweest.
Gewonnen land... goede grond!"
Het erf is vol mensen, onverschrokken,
ook al is de dag nog niet afgekoeld
en valt er nog een laatste zonnestraal op het erf.'
Reacties
Een reactie posten