Petrus en Bartholomeüs eerder in Battir: Judas is demon geworden!
401.3
Maria Valtorta:
'...ik zie Petrus snel naderen,
zo snel dat zijn gewaad als een zeil in de wind wappert,
gevolgd door Bartholomeüs, die rustiger vooruit gaat.
Hij duikt achter de Meester op, die voorovergebogen een paar kinderen aan het strelen is,
ongetwijfeld de kinderen van oogsters, die op klapstoelen in de schaduw van de bomen zitten.
"Meester!..."
"Simon! Waarom ben jij hier? En jij, Bartholomeüs?
Jullie zouden morgenavond pas vertrekken, op zaterdag na zonsondergang..."
"Meester, berisp ons niet... Luister eerst naar ons!"
"Ik luister naar jullie. En ik berisp jullie niet, want Ik denk...
dat jullie om een ernstige reden ongehoorzaam zijn geweest.
Verzeker Mij er alleen van dat geen van jullie ziek is, of gewond."
"Nee, nee, Heer. Er is ons niets overkomen," zegt Bartholomeüs haastig.
Maar Petrus, altijd oprecht en impulsief, zegt: "Hm! Ik denk dat het beter was geweest,
als we allemaal gebroken benen of zelfs gebroken hoofden hadden gehad,
dan dat..."
'Wat is er dan gebeurd?'
"Meester, wij dachten dat het beter was om te komen,
en een einde te maken aan..." begint Bartholomeüs,
wanneer Petrus hem onderbreekt: "Maar zeg het toch sneller!"
En hij maakt zijn zin af: "Judas is een demon geworden, sinds Jij weg bent!
Hij kan niet meer spreken, niet meer redeneren, maakt ruzie met iedereen...
En hij heeft alle dienaren van Elise en ook anderen geschandaliseerd..."
"Misschien was hij jaloers, omdat Jij Simon meenam..."
verontschuldigt Bartholomeüs hem, ziende dat Jezus' gezicht streng wordt.
"Hoezo jaloezie! Houd op hem te verdedigen!... Of ik maak ruzie met jou,
om mijn woede te uiten, gezien ik niet met hém in discussie kon gaan...
Want, Meester, het is me gelukt om stil te blijven! Stel je voor!
Om stil te blijven! En wel uit gehoorzaamheid en liefde voor Jou...
Maar wat een inspanning! Bon...
Op het moment dat Judas wegliep,
en de deuren dichtknalde, overlegden we...
en we vonden het het beste om toch al te vertrekken
om een einde te maken aan het schandaal in Bethsur en...
te voorkomen... dat we hem een klap zouden geven...
En Bartholomeüs en ik vertrokken meteen.
Ik smeekte de anderen om mij meteen te laten gaan,
voordat hij terugkwam... want... want ik voelde echt
dat ik mezelf niet langer zou beheersen...
Zo. Ik heb het gezegd! Scheld me nu maar uit,
als Je vindt dat ik een fout heb gemaakt."
"Jullie hebben het goed gedaan.
Jullie hebben het allemaal goed gedaan."
"Judas ook?... Nee, mijn Heer! Zeg dat niet!
Hij heeft zich misdragen!"
"Nee. Hij heeft het niet goed gedaan.
Maar oordeel hem niet."
"...Nee, Heer..."
Dat "nee"... komt er met grote moeite uit.'
Reacties
Een reactie posten