Jezus wil Claudia's hulp bij redden van ziel van Ennius' 'bruidje'
426.8
Maria Valtorta:
'Een stilte...
Dan zegt Plautina, zonder in te gaan op het voorgaande:
"En wat zou Claudia kunnen doen?"
"Dat schepseltje redden.
Dat meisje gekocht voor het plezier van die Romein.
Een maagd die morgen geen maagd meer zal zijn."
"Als hij haar gekocht heeft... dan behoort ze hem toe."
"Ze is geen meubelstuk. Onder het materiaal, schuilt een geest..."
"Meester... onze wetten..."
"Vrouwen: de Wet van God!..."
"Claudia gaat niet naar het feest..."
"Ik zeg niet dat ze moet gaan. Ik zeg dat jullie haar moeten vertellen:
'De Meester, om er zeker van de zijn dat Claudia Hem niets meer verwijt,
vraagt haar hulp voor de ziel van dit jonge meisje!'"
"We zullen het zeggen.
Maar zij zal niets kunnen doen... Een gekochte slavin...
een object dat weggegooid kan worden..."
"Het Christendom leert dat een slaaf een ziel heeft
die gelijk is aan die van Caesar, in de meeste gevallen zelfs beter,
en dat die ziel aan God toebehoort, en wie haar bederft, vervloekt is."
Jezus is dwingend in Zijn woorden.
De vrouwen voelen Zijn gezag en strengheid.
Ze buigen zonder tegenspraak.
Ze doen hun mantels en sluiers om en zeggen:
"We zullen verslag uitbrengen. Wees gegroet, Meester."
"Tot ziens."
De vrouwen komen het hete plein op.
Maar Plautina draait zich om en zegt:
"Voor allen hier waren wij Griekse vrouwen.
Begrepen?"
"Ik begrijp het. Ga veilig."
Jezus blijft onder de lage portiek staan
en ze gaan terug zoals ze gekomen waren.
De touwmakers hervatten hun werk...'
Reacties
Een reactie posten