Maria wist van in begin dat ze mee zou lijden
436.5
Maria Valtorta:
'Maria van Alfeüs kijkt haar aan.
Dan wendt ze zich weer tot Jezus:
"Maar je moet niet praten over deze afschuwelijke toekomst!
Je steekt een zwaard in haar hart!"
"Dat zwaard zit er al tweeëndertig jaar in."
"Nee! Dat kan niet! Maria... altijd zo sereen... Maria..."
"Vraag het haar, als je niet gelooft wat ik zeg."
"Jazeker, ik vraag het! Is het waar, Maria? Weet jij dat?"
En Maria zegt, met een kalme maar vastberaden stem: "Het is waar.
Hij was veertig dagen oud, en een heilige vertelde het me... Maar zelfs daarvoor...
O! Toen de engel me vertelde dat ik, als maagd, een zoon zou ontvangen die door zijn goddelijke ontvangenis de Zoon van God zou worden genoemd – en dat is Hij werkelijk – toen dit me werd verteld, en dat er in de schoot van de onvruchtbare Elisabeth door een wonder van de Eeuwige een vrucht werd gevormd, had ik geen moeite om me de woorden van Jesaja te herinneren: 'Zie, de maagd zal een zoon baren, en men zal hem Immanuel noemen'...
Alles, alles van Jesaja!
En waar hij spreekt over de Voorloper...
En waar hij spreekt over de Man van Smarten,
rood, rood van bloed, onherkenbaar... een melaatse... vanwege onze zonden...
Het zwaard is sindsdien in mijn hart, en alles heeft ertoe bijgedragen het dieper te drijven:
het gezang van de engelen, de woorden van Simeon, de komst van de koningen van het Oosten,
en alles, alles..."
"En al dat andere dan, mijn Maria?
Jezus triomfeert, Jezus verricht wonderen,
Jezus wordt gevolgd door steeds grotere menigten...
Is dat misschien niet waar?" zegt Maria over Alfeüs.
En Maria, altijd in diezelfde houding, antwoordt op elke vraag:
"Ja, ja, ja..." zonder angst, zonder vreugde,
gewoon met een kalme knik,
want zo is het nu eenmaal...
"En? Wat drijft het zwaard nog meer in jouw hart?"
"O!... Alles..."'
Reacties
Een reactie posten