maria hemelvaart 12


-Maria op haar sterfbed (Konrad Von Soest)-

649.18

M. Valtorta:

'Haar armen over elkaar slaand,

haar oogleden sluitend over haar lieve, stralende ogen,

zegt ze tegen Johannes, die zich over haar heen boog:


"Ik ben in God. En God is in mij.

Terwijl ik aan Hem denk en Zijn omhelzing voel, zeg dan de psalmen

en alle andere Schriftgedeelten die voor mij passend zijn, vooral op dit uur.

De Geest van Wijsheid zal ze jou aanduiden.

Zeg dan het gebed van mijn Zoon op,

herhaal voor mij de woorden van de aartsengel die de komst aankondigde,

en van Elisabeth, en mijn lofzang... ik zal je volgen,

met alles wat ik nog van mezelf heb op aarde..."


Johannes worstelt met de tranen die uit zijn hart opwellen

en probeert de emotie die hem kwelt te bedwingen met zijn prachtige stem, 

die in de loop der jaren steeds meer op die van Christus is gaan lijken 

– iets wat Maria met een glimlach opmerkt en doet zeggen:

"Ik heb het gevoel alsof ik mijn Jezus bij me heb."—

terwijl hij zingt:

Psalm 119, die hij bijna volledig reciteert,

vervolgens de eerste drie verzen van Psalm 42,

de eerste acht van Psalm 39,

Psalm 23 en Psalm 1.


Daarna reciteert hij het Onze Vader,

de woorden van Gabriël en Elisabeth,

het Loflied van Tobit,

het 24e hoofdstuk van Sirach.


Tot slot zingt hij het Magnificat.

Maar, wanneer hij het negende vers bereikt,

merkt hij dat Maria niet meer ademt,

hoewel ze in haar houding en verschijning natuurlijk is gebleven,

glimlachend, kalm, alsof ze het einde van haar leven niet had aangevoeld.


Johannes, met een kreet van doodsangst,

werpt zich op de grond, tegen de rand van het bed,

en roept, roept, Maria.


Hij kan niet geloven dat ze hem niet meer kan antwoorden,

dat haar lichaam nu verstoken is van een levende ziel.

Maar hij moet zich neerleggen bij het bewijs!


Hij buigt zich over haar gezicht,

en blijft staren in een uitdrukking van bovennatuurlijke vreugde,

en tranen stromen uit zijn ogen op dat zachte gezicht,

op die reine handen, zo lieflijk gevouwen op haar borst.


Het is de enige reiniging die Maria's lichaam ontvangt:

het gehuil van de Apostel van de liefde

en haar geadopteerde zoon, 

naar de wil van Jezus.'


21 nov.1951

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel