maria hemelvaart 21
650.7-9
Maria Valtorta
'"En nu verzamelen we wat er van haar overgebleven is.
De bloemen die van haar kleren vielen, de olijftakken die op het bed bleven liggen,
en laten we die bewaren. Ze zullen dienen... Ja, ze zullen dienen om mijn broeders,
op wie ik tevergeefs heb gewacht, te helpen en te troosten.
Vroeg of laat zal ik hen terugvinden..."
Hij verzamelt ook de bloemblaadjes die van haar voeten zijn gevallen
en gaat de kamer weer binnen, de blaadjes in de zoom van zijn gewaad gestoken.
Dan bekijkt hij de opening in het dak nauwkeuriger, en roept uit:
"Nog een wonder! En nog een wonderbaarlijke verhouding in de wonderen van het leven van Jezus en Maria! Hij, God, is uit Zichzelf opgestaan, en heeft door Zijn wil alleen de grafsteen omvergeworpen, en is door Zijn kracht alleen naar de hemel opgestegen. Alleen.
Maria, allerheiligst maar dochter van mensen, heeft door engelenhulp de weg geopend voor haar Hemelvaart, en werd, wederom door engelenhulp, daar opgenomen.
In Christus keerde de Geest terug om het Lichaam te bezielen terwijl Hij nog op aarde was, omdat het zo moest zijn, om Zijn vijanden het zwijgen op te leggen, en al Zijn volgelingen in het geloof te bevestigen.
In Maria keerde de Geest terug toen het allerheiligste Lichaam al op de drempel van het Paradijs stond, omdat niets anders meer voor haar nodig was. Volmaakte kracht van de oneindige wijsheid van God!..."
Johannes verzamelt nu de bloemen en takken die op het bed zijn achtergebleven in een doek,
voegt daar de buiten verzamelde aan toe, en legt alles op het deksel van de kist.
Dan opent hij de kist en legt Maria's kussen en de deken van het bed erin.
Hij gaat naar de keuken, verzamelt andere voorwerpen die zij gebruikte
– spinrok en spintol, haar servies – en voegt die bij de andere spullen.'
Reacties
Een reactie posten