offer voor Maria's volle genade al door God voorbereid
[Eerder, vóór Afeka, nabij Gamla...]
455.4
Maria Valtorta
'Beiden - de apostelen en de vrouwen - worstelen om wakker te worden, zo moe zijn ze.
Maar Maria is wakker, alleen vastgehouden door het kind dat slaapt, tegen haar borst aan, zijn hoofdje onder Maria's kin. En de Moeder, die haar Jezus in de deuropening van de grot ziet verschijnen, glimlacht Hem toe met haar lieve blauwe ogen, die rood kleuren van vreugde bij het zien van Hem. En ze maakt zich los van het kind, dat een beetje jammert omdat het wordt verplaatst, en staat op en gaat naar Jezus toe met haar stille, zacht wiegende pas als een bescheiden duif.
"God zegene Jou, mijn Zoon, vandaag."
"God zij met je, Moeder. Was de nacht zwaar voor jou?"
"Helemaal niet. Sterker nog, ik was heel gelukkig. Het voelde alsof ik Jou, mijn Kleine, in mijn armen hield... En ik droomde dat er een rivier van goud uit Je mond stroomde, die een onbeschrijflijk zoet geluid voortbracht, en een stem zei...oh! wat een stem!...: 'Dit is het Woord dat de wereld verrijkt en geluk brengt aan hen die luisteren en gehoorzamen. Zonder beperking in/qua macht, tijd of ruimte zal dit redden'... Oh! Mijn zoon! En jij bent het, mijn Schepsel, dit Woord! Hoe zal ik lang genoeg leven en voldoende doen om de Eeuwige te kunnen bedanken dat Hij mij Jouw moeder heeft gemaakt?"
"Maak je daarover geen zorgen, Moeder. Elke hartslag van jou behaagt God. Jij bent de levende lof aan God, en dat zul jij altijd blijven, Moeder. Je hebt Hem al bedankt sinds je er was..."
"Mij lijkt het niet genoeg te zijn, Jezus. Het is zo groots! Wat God voor mij heeft gedaan is zo geweldig! Wat doe ik immers meer dan al die goede vrouwen die, zoals ik, Jouw discipelen zijn? Vertel het aan Onze Vader, mijn zoon, zodat Hij mij de gelegenheid geeft Hem te danken zoals dit geschenk verdient."
"Mijn Moeder! En denk jij dat de Vader wil dat Ik dit voor jou vraag? Hij heeft het offer dat je moet brengen voor deze volmaakte lof al voor jou voorbereid. En je zult volmaakt zijn wanneer je het hebt volbracht..."
"Mijn Jezus!... Ik begrijp wat Je bedoelt... Maar zal ik op dat uur wel kunnen nadenken?... Jouw arme Moeder..."
"De gezegende/zalige Bruid van de eeuwige Liefde! Moeder, dat is wat/wie jij bent. En de Liefde zal in jou denken."
"Dat zeg Jij, Zoon, en ik vertrouw op Jouw woord. Maar Jij... bidt voor mij, in dat uur dat niemand van hen begrijpt... en dat al nabij is... Is het niet? Is het niet?"
Het is onmogelijk om de uitdrukking op Maria's gezicht tijdens dit gesprek te beschrijven. Geen enkele schrijver kan die in woorden vatten zonder ze te bederven met sentimentaliteit of vage nuances. Alleen iemand met een hart - en een goed hart, ook al is het mannelijk/viriel - kunnen in gedachten Maria's gezicht de werkelijke uitdrukking geven die ze op dat moment heeft.
Jezus kijkt haar aan...
Nog een uitdrukking die zich niet in een eenvoudig woord laat vatten.
En Hij antwoordt: "En bid jij voor Mij in het uur van de dood...'''
Reacties
Een reactie posten