poëma van de god-mens

427.6 Maria Valtorta: '"Maar nu breekt ze door. Laten we gaan... Zie je, Nathanaël, dat het makkelijk is om over God te spreken tot lege afgronden?...  Je hebt heel goed gesproken! Het meisje zal snel gevormd worden in de Waarheid...  Ga naar voren, bij Mijn neven, Aurea..." Het meisje gehoorzaamt, maar met angst.  Ze zou liever bij Bartholomeüs blijven, die het begrijpt en belooft:  "Ik kom ook meteen. Ga, gehoorzaam..." Hij blijft bij Jezus, Petrus, Simon en Mattheüs en merkt op:  "Het is jammer dat Valeria haar bij zich houdt. Die is nog steeds een heiden..." "Ik kan haar niet aan Lazarus opdringen..." "Er is ook Nike , Meester!" zegt Mattheüs. "En Elise ..." zegt Petrus. "En Johanna ... Zij is een vriendin van Valeria, en Valeria zou haar zeker graag aan haar afstaan! Ze zou in een goed gezin terechtkomen!" zegt de Zeloot. Jezus denkt na en zwijgt... "Doe Jij het...  Ik ga naar het meisje, dat altijd ac...

-Laat de kinderen tot Mij komen (Duitse School)- 396.6 M. Valtorta: 'Jezus is omringd door een groep kinderen. Ze staan ​​voor Hem, aan Zijn zijde, op Zijn schouders, tussen Zijn benen... Hij kan zich niet bewegen. Maar Hij lacht te midden van die onrustige en zelfs ietwat ruzieachtige groep. Ze willen allemaal de eerste plaats,  en de kleine baasjes van het huis zijn niet van plan die op te geven,  wat Jezus de gelegenheid geeft om opnieuw leraar te zijn: "Jullie mogen niet egoïstisch zijn, ook niet in goede dingen.  Ik weet dat jullie van Mij houden, en ik verheug Me erover. Ik hou ook van jullie, maar Ik zal nog meer van je houden als jullie nu ook anderen tot Mij laten komen. Ieder een beetje. Als goede broertjes. Jullie zijn allemaal broers en zusjes, en gelijk in de ogen van God en van Mij. Allemaal gelijk. En zij die gehoorzaam en liefdevol zijn jegens hun medemensen, zijn het meest geliefd bij Mij en bij God!" De groep, om te laten zien dat ze... gehoorzaam en lie...

- Kinderen bidden voor kinderen (Moerzeke) - 396.5 Maria Valtorta: 'De Meester is ook een leraar voor deze kleintjes, en terwijl Hij de kleinste altijd in Zijn armen houdt, spreekt Hij met de oudere over bloemen: "...zo mooi gemaakt door de hemelse Vader, van de grootste tot de kleinste, de bloemen... die in Gods ogen zo mooi zijn als kinderen wanneer ze zoet/braaf zijn. En om zoet te zijn, moet men zijn als bloemen, die niemand kwaad doen, maar net geur en vreugde brengen aan iedereen, en altijd de wil van de Heer doen, groeien waar Hij wil, bloeien wanneer Hij wil, en zich laten plukken als Hij dat wil"... (fresco Abdij van Pomposa) Hij spreekt over duiven: "...zo trouw aan hun nest, en zo rein... dat ze nooit op lelijke dingen landen, die zich altijd hun thuis weten te herinneren, en die God liefheeft, omdat ze trouw en rein zijn. Gods kinderen moeten ook zo zijn: zoals tortelduiven, die het huis van de Heer liefhebben, en er hun liefdesnest in maken, en die, om ...