poëma van de god-mens

262.6 Maria Valtorta: '"Ik... ik voel me erg onrustig. Ik heb een vreselijk karakter, Maria. Ik weet niet wat er in mijn bloed en hart zit... Soms weet ik niet meer hoe het te beheersen... en dan doe ik de vreemdste dingen... en de meest kwaadaardige." "Ook met Jezus dichtbij, kun je geen weerstand bieden aan wie je in de verleiding brengt?" "Ook dan niet. En ik lijd eronder, geloof me. Maar zo is het nu eenmaal. Ik ben een ongelukkige." "Ik zal voor je bidden, Judas." "Dat is niet genoeg." "Ik zal de rechtschapenen laten bidden, zonder te zeggen voor wie er gebeden wordt." "Dat is niet genoeg." "Ik zal de kinderen laten bidden. Er zijn er zo veel die naar mij toe komen, naar mijn tuin, als kleine vogeltjes die op zoek zijn naar graan. En het graan zijn dan de strelingen en de woorden die ik hun geef. Ik spreek over God... En zij, onschuldig, verkiezen dit boven spelletjes en sprookjes... Kindergebeden zijn ...

-Jaloezie (Edvard Munch)- 255.2 M. Valtorta: 'Ze vallen weer stil. Na een paar meter, alsof hij een innerlijk gesprek afsluit, zegt Petrus: "Wat heeft het voor zin gehad! Was het wel de moeite waard om zo ver te reizen?" "Welja! Waarom gingen we naar Caesarea als Hij daar niets heeft gezegd? Ik dacht dat Hij een wonder zou verrichten om de Romeinen te overtuigen. Maar..." zegt Jakobus van Zebedeüs. "Hij heeft ons gewoon aan de schandpaal genageld!" merkt Thomas op. En Iskariot voegt eraan toe: "En Hij heeft ons laten lijden. Maar Hij houdt van beledigingen en Hij denkt dat wij er ook van houden." "Wie hier echt het meest onder geleden heeft, is Maria van Theophilus!" merkt de Zeloot kalm op. "Maria! Maria! Is Maria het middelpunt van het universum geworden? Zij alleen lijdt, zij alleen is heldhaftig, zij alleen moet gevormd worden. Als ik het had geweten, was ik een dief en een moordenaar geworden, alleen maar om zoveel aandach...

-Fall of the Rebel Angels (S. Forde)- 244.6 "Jezus zei: 'God had de engelen al geschapen. En sommigen van hen waren, door niet te hebben willen geloven dat de rang van heerlijkheid waartoe God hen had bestemd goed was, in opstand gekomen, en hadden, met harten verbrand door het gebrek aan geloof in hun Heer, geprobeerd om de onbereikbare Troon van God te bestormen. Tegenover het harmonieuze redeneren van de gelovige engelen, hadden zij hun niet-harmonieuze, niet-rechtvaardige en pessimistische denken gesteld, en het pessimisme, wat gebrek aan geloof is, had hen van geesten van licht geesten van duisternis doen worden. Lang leven, voor eeuwig, zij die - in de hemel en op aarde - elke gedachte weten te baseren op een vooronderstelling van optimisme vol van licht! Ze zullen er nooit compleet naast zitten, zelfs als de feiten hen tegenspreken. Zij zullen zich niet vergissen, althans wat hun geest betreft, die zal blijven geloven, blijven hopen en liefhebben, God bovenal én de na...