Judas vraagt om tijdje bij Maria te mogen wonen 2
262.6
Maria Valtorta:
'"Ik... ik voel me erg onrustig.
Ik heb een vreselijk karakter, Maria.
Ik weet niet wat er in mijn bloed en hart zit...
Soms weet ik niet meer hoe het te beheersen...
en dan doe ik de vreemdste dingen...
en de meest kwaadaardige."
"Ook met Jezus dichtbij, kun je geen weerstand bieden
aan wie je in de verleiding brengt?"
"Ook dan niet. En ik lijd eronder, geloof me.
Maar zo is het nu eenmaal. Ik ben een ongelukkige."
"Ik zal voor je bidden, Judas."
"Dat is niet genoeg."
"Ik zal de rechtschapenen laten bidden,
zonder te zeggen voor wie er gebeden wordt."
"Dat is niet genoeg."
"Ik zal de kinderen laten bidden.
Er zijn er zo veel die naar mij toe komen, naar mijn tuin,
als kleine vogeltjes die op zoek zijn naar graan.
En het graan zijn dan de strelingen
en de woorden die ik hun geef.
Ik spreek over God...
En zij, onschuldig, verkiezen dit
boven spelletjes en sprookjes...
Kindergebeden zijn de Heer welgevallig."
"Nooit zo veel als die van jou.
Maar het is nog steeds niet genoeg."
"Ik zal Jezus vragen om voor je tot de Vader te bidden."
"Dat is nog steeds niet genoeg."
"Maar er is niets belangrijkers dan dat!
Jezus' gebed overwint zelfs demonen..."
"Ja. Maar Jezus zal niet altijd bidden. En ik zal weer mezelf worden...
Jezus, zegt Hij altijd, zal op een dag weggaan...
Ik moet denken aan de tijd dat ik zonder Hem zal zijn.
Jezus wil ons nu uitzenden om te evangeliseren...
Ik ben bang om met deze vijand van mij, die ikzelf ben, mee te gaan
om het Woord van God te verspreiden.
Ik wou dat ik mezelf gevormd had voor dit uur."
"Maar, mijn zoon, als zelfs Jezus het niet kan,
wie denk jij dan dat het wel kan?"
"Jij, moeder! Laat me een tijdje bij jou blijven.
Er waren al heidenen en prostituees bij jou, dan kan ik ook blijven.
Als je niet wilt dat ik bij jou blijf, ga ik 's nachts wel bij Alfeüs of bij Maria Klopas slapen,
maar overdag ben ik bij jou, en bij de kinderen.
De andere keren dat ik het zelf probeerde... ging het nog slechter.
Als ik naar Jeruzalem ga, heb ik te veel slechte vrienden,
en in de toestand waarin ik verkeer, word ik, als me dit overkomt, hun mikpunt van spot...
Als ik naar een andere stad ga, is het hetzelfde.
De verleiding van de straat ontbrandt in mij, samen met die die ik al heb.
Als ik naar Keriot ga, naar mijn moeder, word ik door mijn trots tot slaaf gemaakt.
Als ik alleen loop, verscheurt de stilte me met de stemmen van Satan.
Maar met jou... oh! met jou, ik voel dat het anders zal zijn!...
Laat me komen! Zeg tegen Jezus dat Hij het me moet toestaan!
Wil je dat ik verloren ga? Ben je bang voor mij?
Je kijkt me aan met de blik van een gewonde gazelle,
die niet langer de kracht heeft om aan haar aanvallers te ontkomen.
Maar ik zal je niet kwetsen. Ik heb ook een moeder...
en ik houd meer van jou dan van mijn eigen moeder.
Heb medelijden met een zondaar, Maria!
Kijk, ik huil aan je voeten... Als jij me verwerpt,
kan dat mijn geestelijke dood betekenen..."
En Judas huilt echt aan Maria's voeten,
die hem aankijkt met een blik van medelijden en smart,
vermengd met angst.
Ze is erg bleek.
Maar ze zet toch een stap naar voren,
omdat ze bijna in de heg was gedoken om aan Judas te ontkomen,
die te dichtbij kwam... en ze legt een hand op Iskariots bruine haar.
"Zwijg! Laat ze je niet horen.
Ik zal met Jezus spreken.
En als Hij wil... mag je naar mijn huis komen.
Het oordeel van de wereld kan me niet schelen.
Het doet mijn ziel geen kwaad.
Alleen schuldig zijn tegenover God zou mij een horreur zijn.
Laster laat me onverschillig. Maar ik laat me niet belasteren,
want Nazareth weet dat haar dochter geen schande is voor haar stad.
En wat er ook gebeurt, het kan me wel schelen dat jij geestelijk gered wordt.
Ik ga naar Jezus. Wees gerust."
En ze wikkelt zich in haar sluier, even wit als haar jurk,
en loopt snel over het pad dat naar een heuvel vol olijfbomen leidt.'
Reacties
Een reactie posten