poëma van de god-mens

-Abraham sterft in armen van verrezen Christus (Lorenzo Ferri op aanwijzingen van MV)- 391.8 Maria Valtorta: '"Laten we gaan! Jullie van Engedi, blijf bij je synagoge-overste. Wij gaan verder richting Masada." "Maar jullie kennen de weg niet... Jullie zien niks..." "Ik ken, Ik ken de weg. Ik ken ze alle! Zowel de wegen van de aarde, als die van harten waarlangs God en waarlangs de Vijand van God gaat, en ik zie wie de ene of de andere verwelkomt. Blijf! Blijf bij Mijn vrede! Bovendien is het bijna dag, en met de brandende takken zullen we de weg verlichten tot de dageraad. Abraham, kom, laat me u vaarwel kussen. Moge de Heer altijd met u zijn, zoals Hij tot nu toe is geweest, en met de uwen, en met uw goede stad." "Zult U er nooit meer naar terugkeren, Heer? Om mijn gelukkige thuis te zien?" "Nee. Mijn reis nadert zijn bestemming. Maar in de hemel, zult u bij Mij zijn, en de uwen samen met u. Heb Mij lief en voed de kleintjes op in het g...

- psalm 120 - 195.4 M. Valtorta: 'De binnenkomst in Jeruzalem moet een gedenkwaardige gebeurtenis zijn geweest. Jezelf presenteren bij de stadsmuren tijdens deze feestelijke periode, was als op audiëntie gaan bij de vorst. De Heilige Stad was de wáre koningin van de Israëlieten. Ik begrijp dat dit jaar goed, want ik kan, op deze consulaire weg, de menigte en hun gedrag goed observeren. Hier worden de stoeten gevormd van de verschillende families, de vrouwen allemaal bij elkaar, de mannen in aparte groepen, de kinderen bij de een of de ander, maar allemaal ernstig, en tegelijkertijd sereen. Sommigen vouwen hun meest versleten mantel op en halen een nieuwe uit hun reistas, of verwisselen hun sandalen. -dansende Koning David- En dan wordt hun gang plechtig, ja priesterlijk. In elke groep geeft een solist de toon aan en worden de hymnen gezongen, de oude, glorieuze hymnen van David. En de mensen kijken elkaar aan met vriendelijker ogen, alsof ze verzacht zijn door het zien van het Huis...