poëma van de god-mens

413.4 Maria Valtorta: '"U vergist zich!" zegt een moerassige farizeeër, gevolgd door anderen van zijn soort en enkele Schriftgeleerden. "U vergist zich!  U moet niet geloven dat een hele kaste gelijk is aan één van hen. Hé! Hé! Aan elke boom is goed en kwaad." "Inderdaad. Vijgen zijn over het algemeen zoet. Maar als ze onrijp of overrijp zijn, zijn ze zuur. Jullie zijn zuur. Net als de vijgen in de slechte mand van de profeet Jeremia!"  zegt iemand uit de menigte die ik niet ken, maar die vast wel bekend is bij velen,  en bovendien machtig, want ik zie een veelbetekenende knipoog in de menigte  en merk op dat de farizeeër de klap incasseert, zonder te reageren. Sterker nog,  met een nog welluidendere toon wendt hij zich tot de Meester, en zegt: "Schitterend onderwerp van Uw wijsheid! Spreek tot ons, o Rabbi, over dit onderwerp. Uw uitleg is zo... nieuw... zo... geleerd... Wij proeven ervan met een gretige honger!" Jezus kijkt deze farizeïsch...

CXVIII BEGIN VAN HET SAMENLEVEN BIJ AQUA SPECIOSA -EERSTE ONDERRICHT- -Huisje met keuken, 2 slaapkamers en een leeg vertrek, met  ernaast een afdak, en op het erf  een drinkbak en waterput - 118.1 Maria Valtorta: 'Als we dit lage, landelijke huisje vergelijken met het huis in Bethanië, dan is jhet uiteraard "een schaapskooi", zoals Lazarus zegt. Maar als je het vergelijkt met de hutjes van de landarbeiders van Doras, dan is het nog steeds een mooie woning: zeer laag en zeer breed, stevig gebouwd, met een keuken, d.w.z. een grote open haard in een rokerige kamer met een tafel, wat stoelen, wat amforen en een rustiek rek met wat borden en kopjes. Een grote, ruwe houten deur zorgt voor licht en toegang. In dezelfde muur bevinden zich nog drie andere deuren die toegang geven tot drie lange, smalle kamers met witgekalkte muren en een vloer van gestampte aarde, net als in de keuken. In twee daarvan staan ​​nu bedden. Ze zien eruit als kleine slaapzalen. De vele haken die in de ...

CI JEZUS ONDERVRAAGT ZIJN MOEDER OVER DE DISCIPELEN 100.1 Maria Valtorta: Nu zie ik... het huis van Nazareth. Ik herken het  kamertje van Jezus' eerste afscheid , open naar de moestuin, waar nu alle planten bedekt zijn met bladeren. Jezus is bij Maria. Zittend naast elkaar op de stenen bank tegen het huis. Het lijkt erop dat het avondmaal al heeft plaats gevonden en dat, terwijl de anderen - als die er zijn (ik zie niemand) - zich al hebben teruggetrokken, Moeder en Zoon elkaar omhelzen in zoete gesprekken. [...] Hij vertelt Zijn Moeder over de eerste dagen van Zijn evangelisatie, de eerste veroveringen van harten. Maria hangt aan de lippen van haar Jezus. Maria is magerder en bleker, alsof ze in deze periode veel heeft geleden. Er vormen zich twee schaduwen onder haar ogen, zoals bij iemand die veel huilt en veel nadenkt. Maar nu is ze gelukkig en lacht ze. Ze glimlacht, terwijl ze de hand van haar Jezus streelt. Ze is blij dat Hij er is, om van hart tot hart met Hem te zijn in de...