binnen de muren 2
8.6
Maria Valtorta:
'Een explosie van zilveren trompetten
en de deur zwaait op zijn scharnieren,
die het geluid van een citer lijken te geven
bij het draaien op de bronzen bollen.
Het interieur verschijnt
met zijn lampen diep binnenin,
en 'n processie komt van binnen naar buiten.
Een pompeuze processie,
te midden van de klanken van zilveren trompetten,
en wolken van wierook en kandelaren.
Kijk daar, op de drempel!
Daar staat degene die de Hogepriester zal zijn.
Een plechtige oude man, gekleed in het fijnste linnen,
en op het linnen een kortere tuniek, ook van linnen,
en hierop een soort kazuifel, iets tussen kazuifel en diakenenkleed,
veelkleurig: paars en goud, violet en wit wisselen elkaar af,
en schijnen als edelstenen in de zon.
Twee échte edelstenen schijnen nog helderder, op de bovenkant van de schouders.
Misschien zijn het gespen, met hun kostbare zetting.
Op de borst een groot bord, glanzend met edelstenen,
ondersteund door een gouden ketting.
En hangers en ornamenten schitteren aan de basis van de korte tuniek,
en goud glanst op het voorhoofd, boven de hoofdtooi,
die mij doet denken aan die van orthodoxe priesters,
hun mijter koepelvormig in plaats van puntig,
zoals de katholieke.
De plechtige figuur komt naar voren, alleen,
tot aan het begin van de trap, in het goud van de zon,
wat hem nog mooier maakt.
De anderen wachten
uitgestrekt in een kring buiten de deur,
onder de schaduwrijke veranda.
Links staat een witte groep meisjes,
met Anna de profetes, en andere oudere vrouwen,
vast leraren.
De Hogepriester kijkt naar het Kleintje en glimlacht.
Ze moet heel klein lijken aan de voet van die trap
die een Egyptische tempel waardig is!
Hij heft zijn armen in gebed naar de hemel.
Allen buigen het hoofd, alsof ze vernietigd worden
door de priesterlijke majesteit, in communie
met de eeuwige Majesteit.'
Reacties
Een reactie posten