poëma van de god-mens

- ' Proef met het Bittere Water ' - 248.9 Maria Valtorta: '"Geloof je niet wat Ik zeg? Welnu, kijk dan. Hier is geen stof van de Tempel, noch het water ervan [ Num. 5:17 ] , en hier zijn geen woorden in inkt geschreven om het water bitter te maken, dat het oordeel is over jaloezie en overspel  [ Num. 5:23-24 ] . Maar hier ben Ik. En Ik oordeel." Jezus' Stem is zo indringend als een trompetstoot. De mensen verdringen zich om alles goed te zien. Alleen de Heilige Maagd en Maria van Alfeüs blijven achter om de flauwgevallen moeder te helpen. "En Ik oordeel als volgt! Geef Mij een snufje stof van de straat, en een druppel water in een kruik! En terwijl ze Mij gegeven worden, jullie die beschuldigen, en jij die beschuldigd wordt, antwoord Mij: "Ben jij onschuldig, zoon? Vertel het oprecht aan Hem die jouw Redder is." "Dat ben ik, Heer." "Asher, kun jij zweren dat jij niets dan de waarheid hebt gesproken?" "Ik zweer het. Ik zo...

57.2 Maria Valtorta: 'Zo komen ze thuis. En Maria staat al voor de deur, gewaarschuwd door een attente jongen. "Mijn zoon!" "Mama!" De twee vallen in elkaars armen. Maria, veel kleiner dan Jezus, heeft haar hoofd rustend op de borst van haar Zoon, en is ingesloten in de cirkel van Zijn armen. Hij kust haar blonde haar. Ze gaan het huis binnen. De discipelen, inclusief Judas T., blijven buiten om de twee vrij te laten in hun eerste uiteenzettingen. "Jezus! O mijn Zoon!" Maria's stem trilt, als bij iemand met tranen in de keel. "Waarom toch, mama?" "O Zoon! Ze hebben mij gezegd... in de Tempel waren enkele Galileeërs, enkele Nazareners, die dag... zij zijn teruggekeerd... en ze vertelden...  O Zoon!..." "Maar je ziet het, mama! Met Mij gaat het goed. Geen enkel kwaad is Me overkomen. Er is alleen maar Glorie gekomen tot God, in Zijn Huis!" "Ja. Ik weet het, Zoon van m'n hart. Ik weet dat het was als de trompet ...

8.6 Maria Valtorta: 'Een explosie van zilveren trompetten en de deur zwaait op zijn scharnieren, die het geluid van een citer lijken te geven bij het draaien op de bronzen bollen. Het interieur verschijnt met zijn lampen diep binnenin, en 'n processie komt van binnen naar buiten. Een pompeuze processie, te midden van de klanken van zilveren trompetten, en wolken van wierook en kandelaren. Kijk daar, op de drempel! Daar staat degene die de Hogepriester zal zijn. Een plechtige oude man, gekleed in het fijnste linnen, en op het linnen een kortere tuniek, ook van linnen, en hierop een soort kazuifel, iets tussen kazuifel en diakenenkleed, veelkleurig: paars en goud, violet en wit wisselen elkaar af, en schijnen als edelstenen in de zon. Twee échte edelstenen schijnen nog helderder, op de bovenkant van de schouders. Misschien zijn het gespen, met hun kostbare zetting. Op de borst een groot bord, glanzend met edelstenen, ondersteund door een gouden ketting. En hangers en ornamenten s...