God kiest Maria's man 6
12.6
Maria Valtorta:
'De twee verloofden staan tegenover elkaar.
Maria, helemaal rood, staat met gebogen hoofd.
Jozef, ook blozend, observeert haar en zoekt naar woorden
om als eerste wat te zeggen.
Eindelijk vindt hij ze
en een glimlach verlicht hem.
Hij zegt:
"Ik groet je, Maria!
Ik zag jou als kind van een paar dagen oud...
Ik was een vriend van je vader
en heb een neefje -zoon van mijn broer- Alfeüs
die een goede vriend van jouw moeder was.
Haar kleine vriendje, want hij is nu nog maar achttien jaar oud...
en toen jij nog niet geboren was, was hij een heel klein mannetje,
en hij vrolijkte het verdriet op van je moeder, die zoveel van hem hield.
Jij kent ons niet,
omdat je hier weinig bent gekomen.
Maar in Nazareth houdt iedereen van je,
en ze denken en praten over Joachims kleine Maria,
wier geboorte een wonder van de Heer was,
die de onvruchtbare weer liet bloeien...
En ik herinner me de nacht dat jij werd geboren...
We herinneren het ons allemaal, vanwege het wonder
van een grote regenbui die het platteland redde,
en van een hevige storm waarbij de bliksem niet één stengel wilde heide insloeg,
eindigend met een regenboog, die groter en wijdser was dan ooit tevoren.
En dan...
wie herinnert zich de vreugde van Joachim niet?
Hij huppelde met je rond en liet je aan de buren zien...
alsof je een Bloem uit de Hemel was, bewonderde hij je
en wilde dat iederéén jou bewonderde,
een gelukkige oude vader...
die stierf terwijl hij over zijn Maria sprak,
zo mooi en goed en met woorden vol gratie en wijsheid...
Hij had gelijk met jou te bewonderen en om te zeggen
dat er niemand mooier is dan jij!
En je moeder?
Zij vulde met haar gezang de hoek waar jullie huis was,
en zag eruit als een leeuwerik in de lente terwijl ze jou droeg
en later, toen ze jou aan de borst had.
Ik heb jouw wieg gemaakt.
Een wieg helemaal versierd met rozen,
want zo wilde je moeder het.
Misschien is ze daar nog steeds,
in het gesloten huis...
Ik ben oud, Maria.
Toen jij werd geboren, deed ik mijn eerste baantjes, ik was al aan het werk...
Wie had mij ooit kunnen vertellen dat ik joú als mijn vrouw zou hebben!
Misschien zouden je ouders gelukkiger zijn gestorven...
omdat ze mijn vrienden waren.
Ik heb je vader begraven,
en met een oprecht hart om hem gerouwd,
omdat hij een goede leraar in mijn leven was."'
Reacties
Een reactie posten