zelfmoord is... trots


69.2

Maria Valtorta:

'"Maar laat me antwoorden op wat je vroeg,

zodat je niet zegt dat je in de fout bent gebleven door Mijn schuld.

Het is waar dat jezelf doden, hetzelfde is als doden.

Of het nu je eigen leven is of dat van anderen, het leven is een geschenk van God,

en alleen God die het gaf, heeft de macht om het weg te nemen.

Iedereen die zelfmoord pleegt, belijdt zijn trots,

en trots wordt door God gehaat."


"Bekent trots? Ik zou zeggen wanhoop!"

"En wat is wanhoop anders dan trots?

Denk eens na, Judas. Waarom wanhoopt men?

Of omdat tegenslagen op je drukken en je ze zélf wil overwinnen, maar daartoe niet in staat bent.

Of omdat je schuldig bent, en jezelf onvergeeflijk acht voor God.

Zowel in het eerste als in het tweede geval, is trots daar niet de koning?


De mens die het zélf wil doen... 

heeft niet langer de nederigheid om zijn hand uit te steken naar de Vader

en tegen Hem te zeggen: 'Ik kan het niet, maar Gij wel, help mij,

want ik hoop en verwacht alles van U!"


De andere, die zegt: 'God kan mij niet vergeven'...

zegt dit omdat hij, door God aan zichzélf te meten, weet dat 

zo iemand, beledigd zoals hij beledigd heeft, hem niet zou kunnen vergeven.

Dat wil zeggen, er is ook hier trots.


Een nederig iemand heeft medelijden en vergeeft,

zelfs als hij lijdt onder de belediging die hij heeft ontvangen.

Een trots iemand vergeeft niet.



Hij is ook trots omdat hij niet zijn voorhoofd weet te buigen en te zeggen:

"Vader, ik heb gezondigd, vergeef Uw arme, schuldige zoon."


Maar weet je niet, Judas, dat alles door de Vader zal worden vergeven,

als er om vergeving wordt gevraagd, met een oprecht en berouwvol hart,

nederig en bereid om voorgoed op te staan?


"Maar bepaalde misdaden mogen niet vergeven worden!

Ze kúnnen niet vergeven worden!"


"Dat zeg jij. En het zal waar zijn, omdat de mens het zo wil.

Maar in werkelijkheid, O! in waarheid... zeg Ik jou

dat zelfs na de misdaad der misdaden...

als de schuldige naar de voeten van de Vader zou rennen...

– om die reden wordt hij Vader genoemd, O Judas, en Hij is Vader van een oneindige perfectie –

en hem huilend om vergeving zou smeken, zichzelf aanbiedend voor verzoening,

maar zonder wanhoop... dan zou de Vader hem de kans geven

om verzoening te doen om vergeving te verdienen

en zijn geest te redden."'


3 jan.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel