poëma van de god-mens

-Bekentenis van H. Longinus (J. Tissot)- 399.4 Maria Valtorta: '"Ik ben de Heer, de Redder. Geloof dit, voor jullie goed. Naast Mij is er geen andere redder [ Jes.43:11 ] . Weet dit, tegen alle menselijke of satanische insinuaties in. Vergeet alles wat er tegen je gezegd is door een mond die niet de Mijne is en die in strijd is met Mijn woord. Verwerp alles wat er in de toekomst nog tegen je gezegd zal worden. Zeg tegen iedereen die je Christus wil laten verloochenen: "Zijn werken spreken tot onze geest!" en wees standvastig in het geloof. Ik heb veel gedaan om jullie een onbevreesd geloof te geven. Ik heb voor je zieken gezorgd en je pijnen verlicht, als een goede Leraar heb Ik je onderwezen, en als een Vriend heb Ik naar je geluisterd, Ik heb het brood met je gebroken en de drank met je gedeeld. Maar dit zijn nog altijd de werken van een heilige en een profeet. Ik zal meer doen. En wel zodanig dat elke twijfel die de duisternis kan zaaien, wordt weggenomen,  zoals...

-Luigi Mangione- - Judas (zoals gezien door MV) - 395.8 Maria Valtorta: '"Kom, laten we Maria gaan ontmoeten! Om haar de vredeskus te geven!..." "Maar... Heer... ik kan niet lopen. Mijn benen zijn opgezwollen en verlamd. Ziet U dat? Ik sta hier, aangekleed, maar ik ben niets meer dan een blok hout..." "Dat was u. Kom!"... en Hij steekt uitnodigend Zijn hand uit. De vrouw, haar ogen op Hem gericht, beweegt haar benen, strekt ze uit vanaf het bed, zet haar blote voeten op de grond, staat op en loopt... Ze lijkt gebiologeerd. Ze merkt de genezing die heeft plaatsgevonden niet eens op... Ze gaat naar buiten, nog steeds Jezus' hand vasthoudend, de schemerige gang in... Ze loopt naar de uitgang. Ze is er bijna... wanneer ze het dienstmeisje van zonet tegenkomt, die een kreet van vreugdevolle angst slaakt... Andere dienaren snellen toe, uit angst dat het een teken van de dood is, en ze zien dat hun meesteres, die eerder stervende was en wrok koesterde teg...

-Verrijzenis van Lazarus (Duccio di Buoninsegna)- 376.4 Maria Valtorta: 'Maria, zittend op een kussen aan Jezus' voeten, in haar gebruikelijke houding van nederige en vurige aanbidding, zegt: "Breng ik mijn broeder misschien dit lijden toe? Zeg het mij, Heer, zodat mijn smart volkomen kan zijn!..." Lazarus roept uit: "Nee, Maria, nee. Ik... moest hieraan sterven. Schiet geen pijlen in je hart!" Maar Jezus, volkomen oprecht, zegt: "Natuurlijk wel! Ik heb je goede broer in zijn gebeden gevoeld, in zijn hartslag. Maar dit mag jou geen zware smart bezorgen. Maar juist de wil om volmaakt te worden, welke de prijs ook is. ( Henry Ossawa Tanner) En verheug je! Verheug je omdat Lazarus, omdat hij jij van de duivel heeft gered..." "Niet ik! Jij, Meester." "...omdat hij jou aan de duivel heeft ontrukt, een toekomstige beloning van God heeft verdiend, waar de mensen en de engelen over zullen spreken. En zoals Lazarus zijn er anderen, en vooral ...

-bed van slachtofferziel Marthe Robin- 376.2 Maria Valtorta: '"Jij bent precies op tijd gekomen om die kleine te redden!" merkt Lazarus op, na het verhaal over het kasteel van Caesarea Philippi, wijzend naar de baby, die zalig in de armen van zijn moeder slaapt. En Lazarus voegt eraan toe: "Wat een prachtig kind! Mevrouw, kunt u hem mij van dichtbij laten zien?" Dorcas staat op en toont zwijgend, maar triomfantelijk, haar pasgeborene om hem door de zieke te laten bewonderen. "Een prachtig kind! Werkelijk prachtig! Moge de Heer hem beschermen, en hem gezond en heilig laten opgroeien." "En trouw aan zijn Redder. Als dat niet zo was, zou ik hem nu meteen dood wensen. Alles, behalve dat de geredde de Heer niet dankbaar zou zijn!" zegt Dorcas vastberaden, terwijl ze terugkeert naar haar plaats. "De Heer komt altijd op tijd om te redden," zegt Mirta , de moeder van Abel van Bethlehem . "Mijn zoon was niet dichter bij de dood - en wa...

346.5 Maria Valtorta: 'Iedereen staat op en schaart zich nog dichter om Hem heen – een kring van bedroefde, maar meer nog nog ongelovige gezichten – en er klinkt gemompel door de groep: "Natuurlijk... als dat zo was... dan zou Thaddeüs gelijk hebben." "Wat er met Johannes de Doper is gebeurd, is erg. Maar het heeft de man verheven, een heldhaftige tot op het einde. Als dit met Christus zou gebeuren, zou het Hem juist kleineren." "Christus kan vervolgd worden, maar niet vernederd." "Gods zalving rust op Hem." "Wie zou er nog kunnen geloven, als ze Jou aan de genade van mensen overgeleverd zouden zien?" "Dat zullen we niet toestaan!" De enige die zwijgt, is Jakobus van Alfeüs . Zijn broer valt hem aan: "Spreek jij niet? Beweeg jij niet? Hoor jij dit niet? Verdedig Christus tegen Zichzelf!" Jakobus slaat daarop zijn handen voor zijn gezicht en doet een stap achteruit, terwijl hij huilt. "Hij is een gek!" r...

340.3 Maria Valtorta: "En... luister, Meester... wat als iemand de leiding van de engelen terug wil? Is berouw genoeg, of blijft het gif van de zonde bestaan, zelfs nadat iemand berouw heeft getoond en vergeven is?... Weet je? Iemand die zich bijvoorbeeld aan de wijn heeft overgegeven, zelfs als hij zweert nooit meer dronken te worden en dat met een oprechte wil belooft, voelt toch de drang om te drinken. En hij lijdt..." "Natuurlijk. Hij lijdt. Daarom moet men nooit een slaaf worden van het kwaad. Maar lijden is geen zonde. Het is verzoening. Net zoals een berouwvolle dronkaard niet zondigt, maar verdienste verwerft als hij heldhaftig de drang weerstaat, en geen wijn meer drinkt, zo verwerft ook iemand die gezondigd heeft, en die berouw toont en elke drang weerstaat, verdienste, en ontbreekt het hem niet aan bovennatuurlijke hulp bij deze weerstand. Verleid worden is geen zonde. Sterker nog, het is een strijd, die tot overwinning leidt. En geloof Mij, in God is er alle...

317.6 Maria Valtorta: 'De hemel is gesloten en stil!... Zal dit dan de verschrikking zijn die Ik bij Mij zal hebben tot de dood? De hemel is gesloten en stil!... Zal dit dan de stilte en de kerker zijn waarin Mijn geest zal uitdoven? De hemel is gesloten en stil!... Zal dit dan de ultieme kwelling zijn van de martelaar?... Vader, Jouw wil geschiede, niet de Mijne... Maar omwille van Mijn lijden—o! dit tenminste!— omwille van Mijn lijden, geef vrede en hoop aan de andere martelaar van Judas, aan Johannes van Endor, Mijn Vader... Hij is werkelijk beter dan velen. Hij heeft een pad bewandeld dat weinigen kennen en ooit zullen kennen. Voor hem is de hele verlossing al volbracht. Geef hem dan Jouw volledige en volkomen vrede, zodat Ik hem in Mijn Heerlijkheid mag hebben, wanneer ook door Mij alles zal zijn volbracht tot Jouw eer en gehoorzaamheid, Mijn Vader!..." Jezus is langzaam op Zijn knieën gezakt, en nu huilt Hij met Zijn gezicht naar de grond, en bidt, terwijl het licht van ...

317.4 M. Valtorta: '"Vader, Ik voel het. Jij wordt strenger voor Je Zoon naarmate Ik het einde nader van deze uitboeting van Mij voor het menselijk ras. Jouw zoetheid verwijdert Zich steeds verder van Mij, en Jouw gelaat verschijnt streng voor Mijn geest, die steeds dieper de diepte in wordt gedreven, waar de mensheid, getroffen door Jouw straf, sinds eeuwen kreunt. Zoet was het lijden voor Mij, zoet was de weg aan het begin van Mijn bestaan, zoet ook toen Ik van timmermanszoon de Meester van de wereld werd, Mezelf losrukkend van een Moeder om Jou, Vader, te geven aan de gevallen mens. Nog steeds zoet voor Mij, vergeleken met nu, was de strijd met de Vijand, in de Verleiding van de woestijn. Ik ging hem aan met de moed van een held, met onverminderde kracht... O! Mijn Vader!... nu wordt Mijn kracht bezwaard door het gebrek aan liefde en door de kennis van veel, al te veel dingen... -' Rancho de San Raphael (Zorro Ranch) ' Satan, Ik wist het... zodra de verleiding voo...

-Mozes ondersteund door Aaron en Hur (Fulda)- 295.5 Maria Valtorta: '"Het is niet de angst die redt. De angst voor Gods Oordeel, de angst voor menselijke straffen, de angst voor ziekte. Angst is nooit constructief. Ze agiteert, verbrokkelt, verwart, verbrijzelt. Angst leidt tot wanhoop, leidt alleen tot listigheid om het kwaad te verbergen, leidt alleen tot angst, wanneer angst nutteloos is, omdat het kwaad al in ons is. Wie denkt er, zolang hij gezond is, aan om verstandig te handelen, uit medelijden met zijn lichaam? Niemand. Maar zodra de eerste koortsrilling door de aderen kruipt, of zodra een plekje wijst op een nare ziekte, dan komt de angst, om een ​​kwelling te zijn, die aan de ziekte wordt toegevoegd, om een ​​desintegrerende kracht te zijn in een lichaam dat door de ziekte al aan het desintegreren is. - Liefde daarentegen is een bouwer. Zij bouwt, verstevigt, houdt bijeen, bewaart. Liefde leidt tot hoop op God. Liefde leidt tot vluchten van het kwade. Liefde leidt to...

281.6 Maria Valtorta: 'Tot Mij komen als discipel betekent alle liefde opgeven voor één liefde: de Mijne. Zelfzuchtige liefde voor jezelf, schuldige liefde voor rijkdom, verstand of macht, eerbare liefde voor je partner, heilige liefde voor je moeder en vader, liefdevolle liefde voor je kinderen en broers – álles moet wijken voor Mijn liefde als je de Mijne wilt zijn. Voorwaar, Ik zeg jullie, Mijn discipelen moeten vrijer zijn dan vogels die in de hemel zweven, vrijer dan de winden die over het firmament waaien, zonder dat iemand hen tegenhoudt, niemand of niets. Vrij, zonder zware ketenen, zonder de banden van materiële liefde, zelfs zonder de fijne webben van de lichtste barrières. De geest is als een tere vlinder gevangen in de zware cocon van het vlees, en zijn vlucht kan worden belemmerd of zelfs helemaal gestopt, zelfs door het iriserende en ongrijpbare web van een spin: de spin van de sensibiliteit, van de onvrijgevigheid in de opoffering. Ik wil alles, zonder voorbehoud. De...

250.10 M. Valtorta: '"Johannes, wil je je Meester niet vertellen waarom je lichaam lijdt?" "Je weet het, Heer. Maar zeg niet: 'lijdt... Zeg: 'verteerd wordt.' Dat is nauwkeuriger, en Jij weet dat, en Je weet dat het vervuld is van vreugde. Dankje, Heer. Ook ik heb mezelf herkend in die modder die vlam vat . Maar ik zal geen tijd meer hebben om de stenen aan te steken... Mijn Heer, ik zal spoedig sterven. Ik heb te veel geleden onder de haat van de wereld... en ik verheug me te zeer over de Liefde van God. Maar ik heb geen spijt van het leven. Hier zou ik nog altijd kunnen zondigen, falen in de missie waartoe Jij ons hebt bestemd. Ik heb al twee keer gefaald in mijn leven. In mijn missie als leraar, omdat ik daarin had moeten weten mezelf te vormen, en dat niet heb gedaan. In mijn missie als echtgenoot, omdat ik niet mijn vrouw heb weten te vormen. Logisch. Ik had mezelf niet weten te vormen, en kon dus ook haar niet vormen. Ik zou ook kunnen falen in mi...

248.10 Maria Valtorta: 'De menigte kijkt eveneens toe  en na enkele ogenblikken schreeuwen ze en werpen zich op hun gezicht. Dan kijken de vier, die in een rij stonden, elkaar aan en schreeuwen op hun beurt: de eerste, de jongeman, vol verbazing; de anderen vol afschuw. Want ze zien hun gezichten plotseling bedekt met melaatsheid, terwijl de jongeman ongeschonden is. De dienaar werpt zich aan Jezus' voeten, die net als alle anderen, inclusief de soldaten, opzij stapt en de jonge Abel bij de hand neemt, zodat hij niet besmet zal worden door de drie melaatsen. En de dienaar roept uit: "Nee! Nee! Vergeef me! Niet een melaatse! Zij waren het die me betaald hebben, om hun meester tot de avond op te houden, zodat ze hem op de verlaten weg konden doden. Zij dwongen me de hoefijzers af te rukken van de muilezel. Ze leerden me te liegen en te zeggen dat ik vooruit was gegaan. In werkelijkheid was ik bij hen, om hem mee te doden. En ik zal U ook vertellen waarom ze het deden. Omdat ...

CCXIII IN KERIOT -EEN PROFETIE VAN JEZUS- BEGIN VAN DE APOSTOLISCHE PREDIKING -Hemelse ruiter van de Maccabeeën (Gustave Doré)- -De zeven martelaren van de Makkabeeën, hun moeder St.-Solomonia en hun leraar St.-Eleazer- 213.1 Maria Valtorta: 'Ik zie het interieur van de synagoge van Keriot. Dezelfde plaats waar de oude Saulus dood op de grond lag, nadat hij de toekomstige glorie van Christus had aanschouwd. En op deze plek, in een dichte groep, waar Jezus en Judas bovenuit steken... – de twee langsten, beiden stralend van vreugde, de ene uit liefde, de andere uit blijheid te zien dat zijn stad nog steeds trouw is aan de Meester en zichzelf eer aandoet met de pracht en praal van hun eerbewijzen – bevinden zich de notabelen van Keriot, en dan, verder weg van Jezus, maar opeengepakt als zaden in een zak, heb je de burgers, die de synagoge vullen, waar het onmogelijk is om te ademen, ondanks de open deuren. En om de Meester te eren, om Hem te horen, maken ze uiteindelijk allemaal zove...

170.10 Maria Valtorta: '"GEZEGEND BEN IK ALS IK BARMHARTIG BEN Wie van de mensen kan zeggen: 'Ik heb geen barmhartigheid nodig'... Niemand. En als er zelfs in de oude Wet staat: 'Oog om oog, en tand om tand'... waarom zou er dan nu, in de nieuwe wet, niet staan: 'Wie barmhartig is geweest, zal barmhartig bejegend worden' ? - Iedereen heeft vergeving nodig... Welnu, het zijn niet de formule en de vorm van het ritueel - uiterlijke figuren toegestaan vanwege de doffe menselijke mentaliteit - die de vergeving verkrijgen. Maar het is de innerlijke ritus van de liefde, d.w.z. van barmhartigheid. Als het offeren van een geit of van een lam werd opgelegd en het aanbieden van wat geld, dan gebeurde dit omdat aan de basis van elk kwaad altijd twee wortels liggen: hebzucht en trots. Hebzucht wordt bestraft met de kosten van het kopen van het offer. Hoogmoed met de openlijke schuldbekentenis in die ritus: 'Ik celebreer dit offer omdat ik heb gezondigd'......

Silo ... Shiloh... 'rust, rustplaats'... rust... vrede... shalom... Jeru-shalayim... plek van de Vrede de Verzoening... de Vergiffenis... waar God rust... zoals Jezus in de boot... zelfs in de storm... mét ons dán is er Eden ! in de Tempel, in het Tabernakel brengt God Zijn Aanwezigheid bij hen dáár kunnen ze Hem komen ontmoeten kan de hogepriester Hem ontmoeten de gewone man, sterveling, niet (laat staan Hem opeten) vóór de Tempel te Jeruzalem, in Judea, was vele eeuwen lang Silo de plek, in Samaria ! God's aanwezigheid daar was wat leven in het Beloofde Land zo kostbaar maakte maar net door de welvaart vergaten ze Hem allerlei kwaad begon uit de harten van mensen te stromen van de priesters bij het Tabernakel en omlaag men waardeerde het land en de rijkdom van het land meer dan God Zelf gevolg: splitsing van Israël in twee koninkrijken oorlog met de Filistijnen de Israëlieten nemen de Ark mee in het gevecht, bijgelovig... als hun talisman... en ze verliezen de Ark de vern...