losgeld voor Jona kwam van Simon
104.8
Maria Valtorta:
'"Wat een pestkop!" roept Petrus.
"Maar wie betaalt? Wie weet wat hij wel niet vraagt,
en wij... zitten altijd zonder een cent!"
Om mij en de arme Jona gelukkig te maken.
Hij koopt slechts een ruïne van een man, die voor hem van geen enkel nut meer zal zijn.
Maar verkrijgt wel grote verdienste in de hemel."
"Jij? Ooh!"
Iedereen is verbaasd.
Zelfs de zonen van Alfeüs komen vol verbazing uit hun verdriet.
"Hij is het. Het is gerechtigheid dat dit bekend is."
"Het zou ook gerechtigheid zijn dat bekend werd
waarom Judas van Keriot naar Lazarus ging.
Wie heeft hem gestuurd? Jij?"
Maar Jezus antwoordt Petrus niet.
Hij is heel serieus en bedachtzaam.
Hij komt uit Zijn meditatie en zegt:
"Geef Jozef wat verfrissing en laten we dan gaan rusten.
Ik zal een antwoord voorbereiden voor Lazarus...
Is Isaak nog steeds in Nazareth?
"Hij wacht op mij."
"We gaan allemaal."
"Nee! Je moeder zegt..."
Iedereen is in beroering.
"Wees stil. Dit is wat Ik wil.
Mijn Moeder spreekt vanuit haar hart vol liefde.
Ik oordeel met Mijn verstand.
Ik doe dit het liefst als Judas er niet is.
En ik wil mijn neven Simon en Jozef een helpende hand toesteken,
en met hen mee huilen voordat de rouw voorbij is.
Dan keren we terug naar Kafarnaüm, naar Gennesaret, naar het meer, kortom,
om er te wachten op het einde van de Tisjri maan.
En we zullen nemen de beide Maria's meenemen.
Jullie moeder heeft liefde nodig. Die zullen wij haar geven.
En de Mijne heeft vrede nodig. Ik ben haar Vrede."
"Geloof Jij, dat in Nazareth?"... vraagt Petrus.
"Ik geloof van niet."
"Ah! Goed! Want als ze haar pijn zouden doen, of verdriet!...
Dan zouden ze met mij te doen krijgen!"
zegt Petrus, helemaal ontdaan.
Jezus streelt hem, maar is in gedachten verzonken.
Hij is triest, zou ik zeggen.
Dan gaat hij naar Judas en Jakobus,
en gaat bij hen zitten om hen te troosten,
terwijl Hij hen in Zijn armen houdt.
De anderen praten zachtjes
om hun verdriet niet te verstoren.'
Reacties
Een reactie posten