Jonathan te paard terug van Libanon
102.3
Maria Valtorta:
'Groot gekletter van ijzerbeslagen hoeven
en geschreeuw van straatkinderen
dringt vanaf de straat naar binnen.
"Hier is het! Hier is het! Stop, man!"
En voordat Jezus en Zijn discipelen het beseften,
verschijnt voor de deur het donkere lichaam van een paard
pampend van het zweet, en 'n ruiter daalt af, die als een meteoor
naar binnen stormt, en neerknielt aan de voeten van Jezus,
die hij met eerbied kust.
Iedereen kijkt verbaasd.
"Wie bent u? Wat wilt u?"
"Ik ben Jonathan!"
Een kreet van Jozef is het antwoord,
die, omdat hij achter de hoge toonbank zat
en Jonathan zo snel ter plaatse was, zijn vriend niet herkend had.
De herder rent naar de neergeknielde man: "Jij, ben jij het werkelijk!..."
"Ja. Ik aanbid mijn geliefde Heer! Dertig jaren van hoop, oh! lang wachten!
En kijk: nu bloeit het als een eenzame agavebloem, en bloeit in één klap,
in een gelukzalige extase, nog gelukzaliger dan die van lang geleden!
Oh! mijn Redder!"
Vrouwen, kinderen en enkele mannen,
onder wie de goede Alfeüs van Sara
- met een stuk brood en kaas nog in zijn hand -
verdringen zich bij de deur
en stappen meteen de grote kamer binnen.
"Sta op, Jonathan!
Ik stond op het punt jou te komen zoeken,
en met jou Benjamin en Daniel!"
"Ik weet het..."
"Sta op, dan kan Ik je de kus geven die Ik aan je metgezellen gaf!"
Hij dwingt hem om op te staan en kust hem.
"Ik weet het!"
herhaalt de stevige, goed gebouwde, goed geklede oude man.
"Ik weet het!"'
Reacties
Een reactie posten