'biechtgesprek' van Jezus met huilende Judas
121.4
Maria Valtorta:
'Jezus kijkt naar Judas, die nog steeds in tranen is,
en vraagt: "Wel dan? Heb je Mij niets te vertellen?
Ik weet alles al over je, maar Ik wil het van jou horen.
Waarom dit gehuil? En vooral, waarom altijd die onbalans
die ervoor zorgt dat je zo ontevreden bent?"
"Oh! Ja, Meester. Daar zeg Je het.
Ik ben van nature jaloers, dat zul Je vast weten.
En het doet mij pijn om te zien dat... om veel dingen te zien.
Dit maakt mij ongemakkelijk en... oneerlijk.
En dan word ik slecht, terwijl ik dat niet zou willen, nee..."
"En niet opnieuw huilen! Waar ben je jaloers op?
Wen eraan om met je ware zíel te praten.
Je praat veel, te veel zelfs, maar waarmee?... Met je instinct en met je verstand.
Volg met grote moeite en voortdurend werk, om te zeggen wat je wil zeggen:
Ik heb het over jou, over je ik, omdat jij geen grenzen hebt
aan wat je over anderen en tegen anderen zegt.
Op dezelfde manier leg je geen grenzen op aan je vlees.
Dat is jouw gekke paard. Je lijkt wel een wagenmenner
aan wie de rentmeester twee gekke paarden heeft gegeven.
Eén is de zinnelijkheid, het andere... wil je horen wat het andere is?
Ja? Het is de fout die jij niet wilt temmen, jij, bekwame maar onvoorzichtige wagenmenner.
Je vertrouwt op je eigen kunnen, en gelooft dat dat genoeg is.
Jij wilt als eerste aankomen... en verspilt geen tijd aan het wisselen van minstens één paard.
Nee, in plaats daarvan hits je ze op en slaat ze met de zweep.
Want jij wilt 'de winnaar' zijn.
Jij wil applaus...
Weet je niet dat iedere overwinning zeker is
als je er voortdurend, geduldig en voorzichtig aan werkt?
Praat met je ziel. Het is daar vandaan dat Ik wil dat je biecht/bekentenis komt.
Of moet Ik jou vertellen wat er in je omgaat?"
"Ik vind dat ook Jij niet rechtvaardig en niet standvastig bent,
en daar lijd ik onder."
"Waarom beschuldig je Mij?
Hoe heb Ik jou in jouw ogen teleurgesteld?"
"Toen ik Jou mee wilde nemen naar mijn vrienden, wilde je dat niet.
Je zei: 'Ik blijf liever onder de nederigen'... Toen vertelden Simon en Lazarus Jou...
dat het goed was om Je onder de bescherming van een machtig persoon te stellen
en dat heb Je wel geaccepteerd. Je geeft de voorkeur aan Petrus, aan Simon, aan Johannes...
Je..."
"Wat nog meer?"
"Niets anders, Jezus."
"Wolken!... Luchtbellen in het schuim van de golven.
Ik heb medelijden met je, want je bent een ongelukkige die zichzelf martelt
terwijl je in staat bent om blij te zijn.
Kun je beweren dat deze plek luxueus is?
Je kunt beweren dat er geen dringende reden was, die Me dwong dit aan te nemen?
Als Zion minder stiefmoederlijk voor haar profeten was, zou Ik hier dan zijn,
verborgen als iemand die bang is voor menselijke gerechtigheid
en zijn toevlucht zoekt in een asiel?"
"Neen."
"Wel dan...
Kun je beweren dat Ik jou geen missies heb gegeven zoals de anderen?
Kun je beweren dat Ik streng was tegen jou, zelfs toen je faalde?
Jij was niet oprecht... De wijngaarden!... Oh! de wijngaarden!
Hoe heetten die wijngaarden?...
Jij was niet medelevend met mensen die geleden hadden
en bezig waren zichzelf te verlossen.
Je was niet eens respectvol tegenover Mij.
En de anderen zagen dat...
Toch...
is er altijd maar één stem te jouwer verdediging geweest.
De Mijne.
Ánderen zouden het recht hebben om jaloers te zijn!
Want als er iemand in bescherming genomen is,
dan ben jij het wel."
Judas huilt, terneergeslagen
en ontroerd.'
Reacties
Een reactie posten