ten einde raad, aan de voeten van Maria
(Lorenzo Ferri, naar MV)
168.8
Maria Valtorta:
'"Ik heb begrepen...
dat ik niet langer aan Zijn voeten kan komen...
en kom daarom aan de Uwe.
Hier ben ik, vertrap mij, ik ben modder.
Hier ben ik, verjaag mij, ik ben een zondaar.
Hier ben ik, noem mij bij mijn naam: een hoer.
Alles zal ik van U aanvaarden.
Maar heb medelijden, U... Moeder...
Neem mijn arme, vieze ziel, en breng haar naar Hem.
Het is een delict, ik weet het, om mijn wellust in Uw handen te leggen.
Maar alleen daar zal ze beschermd worden, tegen de wereld die haar wil,
en zal ze boetedoening worden.
Zeg mij hoe ik het moet doen.
Zeg mij wat ik moet doen.
Zeg mij welke middelen ik moet gebruiken
om niet langer Aglaë te zijn.
Wat moet ik in mezelf verminken?
Wat moet ik van mezelf afscheuren, om geen zonde meer te zijn, geen verleiding meer,
om niet langer bang te hoeven zijn voor mezelf, en voor de man?
Moet ik mijn ogen uitrukken?
Moet ik mijn lippen branden?
Moet ik mijn tong afsnijden?
Ogen, lippen, tong...
hebben mij in het kwaad gediend.
Ik wil het kwaad niet langer
en ik ben bereid mezelf en hen te straffen,
door ze op te offeren.
Of wilt U, dat ik deze begerige lendenen uitruk die mij tot kwalijke liefdes hebben gedreven?
Deze niet te verzadigen organen, waarvan ik altijd bang ben dat ze opnieuw ontwaken?
Vertel me, vertel me hoe je kunt vergeten dat je een vrouw bent,
en hoe je anderen kunt laten vergeten een vrouw te zijn!"
Maria is geschokt. Ze huilt, ze lijdt.
Maar het enige teken van haar pijn, zijn haar tranen,
die op de berouwvolle vallen.
"Ik wil vergeven sterven.
Ik wil sterven met niets anders in gedachten dan de Redder.
Ik wil sterven met Zijn Wijsheid als mijn vriendin...
en ik kan niet langer in Zijn buurt komen,
want de wereld kijkt naar Hem en mij...
om ons te beschuldigen..."
Aglaë huilt,
nu helemaal ter aarde neergegooid,
als een vod.'
Reacties
Een reactie posten