poëma van de god-mens

-Jezus geneest doofstomme met speeksel (D. Maggiotto)- 211.3-4 Maria Valtorta: "Daarom ben Ik hier! Ik kom van zo ver om aan de stad van Johannes te geven wat Ik aan elke plaats geef die Mij verwelkomt. Vertel Me wat jullie van Mij verlangen." "Ook wij hebben zieken, ook wij zijn onwetend.  Vooral op het gebied van liefde en goedheid zijn wij onwetend.  Johannes, in zijn totale liefde voor God, heeft een hand van ijzer en een woord van vuur, en hij wil iedereen buigen zoals een reus een grassprietje buigt. Velen vervallen tot wanhoop, want de mens is meer zondaar dan heilige.  Het is moeilijk om heilig te zijn!... U... ze zeggen dat U niet buigt maar optilt, dat U niet dichtschroeit maar balsem aanbrengt, dat U niet verplettert maar streelt. Ons is bekend dat U vaderlijk bent voor zondaars en machtig over ziekten, wat die ook mogen zijn, zelfs en vooral over die van het hart. De rabbijnen kunnen dat niet meer." "Breng jullie zieken naar Mij toe en verzamel je d...

- huidig Klooster van St.-Jan in de Wildernis (bij Ein Karem) - 211.3 Maria Valtorta: 'Ze staan ​​op en gaan richting Hebron, naar het huis van de Doper. Net op het punt om het te bereiken, komt er een groep burgers aan, dicht opeengepakt. Ze naderen, een beetje aarzelend, nieuwsgierig en verlegen. Maar Jezus begroet hen met een glimlach. Ze verzamelen hun moed, wijken uiteen, en uit de groep komt de onbeschofte synagogeleider van vorig jaar tevoorschijn. "Vrede zij met u!" begroet Jezus hem onmiddellijk. "Staat u ons toe in uw stad te blijven? Ik ben hier met al Mijn geliefde leerlingen, en met de moeders van sommigen van hen." "Meester, koestert U geen wrok tegen ons, tegen mij?" "Wrok? Dat ken Ik niet, en Ik weet ook niet waarom Ik die zou moeten koesteren." "Vorig jaar heb ik U beledigd..." "U hebt de Onbekende beledigd, in de veronderstelling dat u daar recht op had. Later begreep u het en had u er spijt van. Maar dat is ...

211.2 Maria Valtorta: 'Judas bekent dat de overste van de synagoge met hem mee wilde komen, maar dat hij niet zelf de beslissing durfde te nemen: "Weet je nog, Johannes, hoe hij ons vorig jaar heeft verdreven?" "Ik weet het nog... Maar laten we dit aan de Meester vertellen!" En Jezus zegt, wanneer ze ernaar vragen, dat ze Hebron zullen binnengaan. Als mensen hen willen, zullen ze hen bij zich roepen en halthouden; zo niet, dan zullen ze zonder te stoppen verdergaan. -Ein Karem, ten westen van Jeruzalem- "Dan zullen wij ook het huis van de Doper zien. Van wie is dat nu?" "Van wie het wil, denk ik. Sjammai is vertrokken en nooit meer teruggekomen. Hij heeft de bedienden en het meubilair meegenomen. De burgers hebben, om zijn misstanden te wreken, de omringende muur afgebroken, en het huis is nu van iedereen, tenminste de tuin. Ze verzamelen zich daar om hun Doper te vereren. Er wordt gezegd dat Sjammai is vermoord. Ik weet niet waarom... blijkbaa...

CCXI OPNIEUW NAAR HEBRON THUIS VAN DE DOPER 211.1 Maria Valtorta: Ze zitten allemaal in een kring in een bosje bij Hebron, etend en pratend. Judas, die er nu zeker van is dat Maria naar zijn moeder zal gaan, is weer helemaal de oude en probeert met duizend hoffelijkheden de herinnering aan zijn slechte humeur bij zijn metgezellen en de vrouwen uit te wissen. Hij moet in het dorp de inkopen hebben gedaan, en zegt dat hij het sinds vorig jaar enorm veranderd vond: "Het nieuws van de prediking en wonderen van Jezus is tot hier doorgedrongen. En de mensen zijn over veel dingen gaan nadenken. Weet Je dat, Meester, dat een deel van dit land bezit is van Doras ? En Chusas' vrouw heeft hier, in deze bergen, ook wat land en een eigen kasteel, van haar bruidsschat. Het is duidelijk dat zij en Doras' boeren - want er moet hier iemand uit Esdrelon zijn - de het voorwerk hebben verricht. Doras beval stilte. Maar zij!... Ik denk niet dat zij zelfs onder marteling zouden zwijgen. Het ...

210.7 Maria Valtorta: '"Oh! Kijk, we zijn vlakbij Hebron! En Maria, Salome en Andreas maken grote gebaren naar ons. Laten we gaan. Ze praten met een paar mannen. Ze moeten gevraagd hebben waar de historische plaatsen zijn. Jouw moeder wordt steeds jonger, beste neef, in deze heropvoeding!" Judas Thaddeüs glimlacht naar zijn Neef, die op Zijn beurt lacht. - Ein Karem (Hebron) - En Petrus: "We worden allemaal jonger! Ik heb het gevoel dat we op school zitten. Maar dit is een mooie school! Beter dan die van de mopperkont Eliseüs. Weet je nog, Filippus? We hebben veel plezier gehad, hè? Dat verhaal over de stammen!... 'Noem de steden van alle stammen!',,, 'Jullie hebbben ze niet in koor opgezegd, zeg ze nog maar eens!'... 'Simon, je lijkt wel een slapende kikker. Je bent achtergebleven. Van voren af aan!'... O jee! Ik was een en al namen van steden en dorpen van vroeger geworden en wist niets anders meer... Maar hier! Leer je pas echt! Weet je, Ma...

210.6 Maria Valtorta: '"Maar... Meester!... Maar zul Je Moeder werkelijk naar de mijne komen?" "Maar dat is toch gezegd. En als iets gezegd is, dan wordt het gedaan. We zullen langzaam reizen, met  korte pauzes telkens om in deze dorpen te evangeliseren. Wil jij dan niet dat ik jouw Judea het Goede Nieuws breng?" "O! Ja, Meester... Maar ik geloofde... maar ik dacht..." "Maar jij bezorgde bovenal jezelf veel pijn met de hersenschimmen die je verzon. In de tweede fase van de maan van Ziv   [april-mei] zullen we allen bij jouw moeder zijn. Wij...  dus ook Mijn Moeder met Simon. Want nu evangeliseert zij Bethzur, een Joodse stad... Net zoals Johanna Jeruzalem evangeliseert, en met haar een jong meisje, en een priester die eerder melaats was... Net zoals Lazarus, samen met Martha en de oude Ismaël , Bethanië evangeliseren. Net zoals Sara Jutta evangeliseert, en jouw moeder beslist over de Messias spreekt in Keriot ... Je kunt zeker niet zeggen dat I...

-Simon de Zeloot (Peter P. Rubens)- 210.5 Maria Valtorta: 'De twee apostelen zijn zo opgewonden dat ze Jezus niet horen aankomen, omdat het geluid van Zijn voetstappen volledig verloren gaat in het stof van de straat. Maar als Hij geen geluid maakt, dan roepen zij wel voor tien, en Jezus hoort het. Achter Hem komen ​​Petrus, Mattheüs, de twee neven van de Heer, Filippus en Bartholomeüs, en de twee zonen van Zebedeüs, die Margziam tussen zich in hebben. Jezus zegt: "Dat heb je goed gezegd, Thomas. Simon spreekt weinig, maar wat hij wel zegt, zegt hij altijd goed. Hij heeft een kalme geest en een eerlijk hart. Bovenal is hij vol goede wil. Daarom heb Ik hem bij Mijn Moeder achtergelaten. Hij is een echte heer en tegelijkertijd iemand die weet hoe te leven, die geleden heeft en die oud is. Daarom – en Ik zeg dit omdat Ik veronderstel dat er mensen zijn die de keuze onrechtvaardig vinden – was hij de meest geschikte persoon om te blijven. Ik kon, Judas, Mijn Moeder niet alleen lat...

210.4 Maria Valtorta: '"En trouwens, neem me niet kwalijk hè! Jij wilde naar die stinkende grot van Endor , die, moet  je toe-geven, geen deel uitmaakte van een... heilig paradijs, vind je niet? En zij komen hierheen, waar naar men zegt het bloed en de as van heiligen liggen. Endor bracht ons Johannes, wie weet wat..." "Mooie aanwinst, Johannes!" grapt Iskariot. "In zijn gezicht, niet nee. Maar in zijn ziel is hij misschien beter dan wij." "Die zeker? Met dát verleden!" "Hou je mond. De Meester zei dat we daar niet mochten aan terugdenken." "Komt goed uit! Ik zou wel eens willen zien, als ik iets soortgelijks deed, of jullie je dat niet zou den herinneren!" "Tot ziens, Judas. Het is beter dat jij alleen blijft. Je bent te rusteloos. Als je maar wist wat er mis is met jou!" "Wat er mis is met mij, Thomas? Ik zie dat wij verwaarloosd worden ten gunste van de eersten die kwamen. Ik zie dat iedereen wordt verkoz...

- Eik van Abraham rond 1880 - 210.3 Maria Valtorta: 'En Thomas voegt er streng aan toe: "Je bent ziek van de gal, mijn vriend. En dat maakt je bitter en doet je overal groen zien. Het moet een terugkerende ziekte in je zijn. En geloof me, het is niet erg aangenaam om met iemand zoals jij te leven. Verander je gedrag. Ik zal tegen niemand iets zeggen. En als deze goede vrouwen naar me willen luisteren, zullen ze net als ik zwijgen. En Andreas ook. Maar verander je gedrag. Waan je niet gedesillusioneerd, want er is geen desillusie. Niet nodig, want de Meester weet wat Hij doet, uit Zichzelf. Probeer niet de meester van de Meester te zijn. Als Hij zelfs voor die arme vrouw van een Elise zo heeft gehandeld, dan is dat een teken dat het goed was om dat te doen. Laat de slangen maar sissen en spugen zoals ze willen. Sloof je niet uit om je als een bemiddelaar op te werpen tussen hen en Hem, en denk nog minder dat je jezelf zult vernederen door bij Hem te zijn. Zelfs als Hij nooit va...

210.2 M. Valtorta: '"Neem me niet kwalijk dat ik het vraag... Maar welke dingen wilde je zien, tegen wie wilde je vechten?" vraagt ​​Thomas. "Welke? Tegen wie? Maar om Zijn wonderwerken te zien! En dan het hoofd te kunnen bieden aan degenen die zeggen dat Hij een valse profeet is, of bezeten door een demon. Want dat zeggen ze toch, begrijp je? Ze zeggen dat als Beëlzebub Hem niet steunt, Hij een arme sukkel is. En gezien Beëlzebubs grillige humeur welbekend is, en we weten dat hij er plezier in heeft om te nemen en te laten, zoals een luipaard doet met zijn prooi, en gezien de feiten deze gedachte rechtvaardigen, baart het me zorgen dat Hij niets doet. Wat een mal figuur slaan we! De apostelen van een Meester... een en al leer, dat is onmiskenbaar, maar verder niets." Judas' abrupte stop na het woord "Meester", suggereert dat hij nog grovere dingen wilde zeggen. De vrouwen zijn verbijsterd. En Maria van Alfeüs, als familielid van Jezus, zegt scher...

CCX ZORGEN VAN JUDAS ISKARIOT OP WEG NAAR HEBRON - Snelweg 60, oude 'Weg vd Patriarchen' - 210.1 M. Valtorta: "Je wilt toch zeker geen pelgrimstocht maken naar alle bekende plaatsen in Israël!" zegt Iskariot ironisch, die in discussie is in een groepje waarin Maria van Alfeüs en Salome zijn, evenals Andreas en Thomas. "Waarom niet? Wie verbiedt dat?" vraagt ​​Maria Kleopas. "Maar ik, mijn moeder wacht al lang op me..." "Ga dan naar je moeder. Wij komen later weer bij je," zegt Salome, en het lijkt erop dat ze er in gedachten aan toevoegt: "Niemand zal bedroefd zijn om jouw afwezigheid." "Helemaal niet! Ik ga met de Meester mee. Zijn Moeder is er al niet meer bij, zoals was afgesproken. En dat had eigenlijk niet mogen gebeuren, want mij was beloofd dat ze mee zou komen." "Ze is in Bethzur gebleven voor een goed werk. Die vrouw was erg ongelukkig." "Jezus had haar meteen kunnen genezen zonder haar geleide...

209.7 M. Valtorta: '"Pijn is een kruis, maar het is ook een vleugel. Rouw ontbloot, maar alleen om opnieuw te kleden. Sta op, jullie die huilen! Open je ogen, ontsnap uit de nachtmerries, uit de duisternis, uit het egoïsme! Kijk... De wereld is de vlakte waarop mensen huilen en sterven. En de wereld roept: 'Hulp!' door de monden van wezen, van zieken, eenzamen, twijfelaars, door de monden van hen die door verraad en wreedheid de gevangenen werden van wrok. Gá naar hen die roepen! Vergeet jezelf temidden van hen die vergetenen zijn! Herstel temidden van de zieken! Hoop temidden van de wanhopigen! De wereld is geopend voor de goede wil om God te dienen in anderen en de Hemel te veroveren: de vereniging met God en hereniging met hen om wie we rouwen. Hier is de oefenplaats. Daar is de triomf. Komen jullie! Volg Ruth na dichtbij al de verdrietigen. Zeggen jullie ook: 'Ik zal tot de dood bij je zijn.' En zelfs als deze ongelukkigen, die zich niet te genezen wanen, j...

209.6 M. Valtorta: '"In dit land van Judea, nog altijd vlakbij het  Bethlehem van Naomi , herinner Ik jullie eraan dat Liefde ons van pijn verlost en vreugde brengt. Kijk, jullie die huilen, naar Naomi's verlatenheid, nadat haar huis zonder haar man en zonen was achtergebleven. Horen jullie haar ontmoedigde afscheidswoorden aan Orpah en Ruth: "Keer terug naar het huis van jullie moeder. Moge de Heer je genadig zijn, zoals jullie genadig zijn geweest voor de overledenen en voor mij..." Hoor haar vermoeide aandringen! Zij die ooit de mooie Naomi was, en nu de tragische Naomi is, gebroken door verdriet, verwachtte niets meer van het leven, dan alleen nog maar terug te keren, om er te sterven, naar de plaatsen waar ze in haar jeugd gelukkig was geweest, temidden van de liefde van haar man en de kussen van haar kinderen. Ze zei: "Gaan jullie, gaan jullie! Het heeft geen zin om met me mee te gaan... Ik ben als een dode vrouw... Mijn leven is niet langer hier, maar...

- 'Troost, troost Mijn volk' (Jes.40:1) - 209.5 Maria Valtorta: 'Jezus laat de herders, en wendt Zich tot de menigte. "Vrede zij met jullie! Gisteren hoorde Ik twee grote ongelukkigen spreken. De ene bij de dageraad van zijn leven, de andere bij zonsondergang: twee zielen die huilden om hun verlatenheid. En Ik weende in Mijn hart met hen mee, toen Ik zag hoeveel pijn er op aarde is, en hoe alleen God die kan verlichten. God! De juiste kennis van God, van Zijn grote, oneindige Goedheid, van Zijn voortdurende Aanwezigheid, van Zijn Beloften. Ik zag hoe een mens door een medemens kan gemarteld worden, en hoe hij door de dood kan overweldigd worden in verlatenheid, waar Satan op inwerkt, om de pijn te vergroten en ondergang te creëren. Toen zei Ik tegen Mezelf: 'De kinderen van God mogen deze marteling binnen de marteling niet ondergaan. Laten we kennis van God geven aan hen die haar nog ontberen, en laten we haar teruggeven aan hen die haar onder stormen van pijn v...

-orthodoxe icoon met zeventig discipelen- 209.4 Maria Valtorta: 'De vrouwen blijven in de tuin, maar kort daarna, wanneer Jezus' stem de aanwezigen groet en zich door de stille lucht verspreidt, nadert Elise, als door een onweerstaanbare kracht aangetrokken, langzaam een ​​zeer hoge heg, waarachter de binnenplaats ligt. Jezus spreekt eerst tot de drie herders. Hij staat vlak bij de heg, tegenover de apostelen en de inwoners van Bethzur, die Hem gevolgd zijn. De Maria's zitten, samen met het kind, in een hoek. Jezus zegt: "Maar zijn jullie gebonden aan een contract? Of kun je je daar op ieder moment van losmaken?" "Wel, in werkelijkheid zijn wij vrije knechten. Maar om het werk onmiddellijk te verlaten, nu de kudde zoveel zorg nodig heeft, en het moeilijk is om andere herders te vinden, lijkt ons niet juist." "Nee, dat is niet mooi. Maar het is ook niet onmiddellijk nodig. Ik zeg het jullie op tijd, zodat je het correct kunt doen. Ik wil dat jullie v...

209.3 Maria Valtorta: 'De dienster doet open. Jezus komt binnen, terwijl ze herhaaldelijk buigt. "Waar is uw meesteres?" "Bij Uw moeder... en stel je voor! Ze ging naar beneden, de tuin in! Het is wat! Het is wat! En gisteravond kwam ze de eetkamer binnen... Ze huilde, maar ze is gekomen! Ik had graag gezien dat ze  wat te eten had genomen in plaats van de gebruikelijke druppel melk, maar dat is nog niet gelukt!" "Ze zal het nog wel doen. Dring niet aan. Wees geduldig, ook in je liefde voor je meesteres." "Zeker, Heiland. Ik zal alles doen wat U zegt." Ik geloof, ja, dat als Jezus de vrouw de vreemdste dingen zou opdragen, ze die zonder een vraag zou doen, zo overtuigd is ze ervan, dat Jezus Jezus is, en dat alles wat Hij doet goed is. Intussen leidt ze Hem naar een grote moestuin, vol fruitbomen en bloemen. Maar terwijl de fruitbomen ervoor gezorgd hebben dat ze in bladeren gehuld zijn en bloeien, dat ze vruchten kregen en doen groeien, zijn...

-Chanoeka (lichtjesfeest)  herdenkt 'oliewonder'  t.b.v. herinwijding 2e Tempel (na ontheiliging door Grieken)  door Judas Makkabeüs na de veldslag bij Bethzur in 164 v. Chr.- -Jozua, David en Judas Makkabeüs (Lucas van Leyden)- 209.2 Maria Valtorta: 'Een groep mensen – voornamelijk zeer oude mannen en vrouwen, Elises leeftijd – raakt aan de praat en loopt dan naar voren. Ze naderen Jezus, die met Petrus en Bartholomeüs spreekt, en roepen, enigszins aarzelend: "Meester..." "Wat willen jullie?" vraagt ​​ Bartholomeüs . "Met de Meester spreken om Hem te vragen..." "Moge er vrede met u zijn. Welke vragen wilt u mij stellen?" Ze worden bemoedigd door Zijn glimlach en zeggen: "Wij zijn allemaal vrienden van Elise, van haar huis. Wij hebben gehoord dat ze genezen is, en willen haar graag zien. En U horen. Mogen we komen?" "Om Mij te horen, zeker. Om haar te zien, nee vrienden. Beteugel uw vriendschap en ook uw nieuwsgierighei...

- Engel helpt Makkabeeën in Slag bij Bethzur tegen de Grieken (Gustave Doré) - CCIX DE VRUCHTBAARHEID VAN LIJDEN -JEZUS' TOESPRAAK BIJ HET HUIS VAN ELISE IN BETHZUR- 209.1 Maria Valtorta: 'Het nieuws dat Elise zichzelf had weten te overhalen om uit haar tragische melancholie te komen, moet zich door het hele dorp hebben verspreid. Zozeer zelfs dat toen Jezus, gevolgd door zijn apostelen en discipelen, naar het huis toeliep en daarbij het dorp doorkruiste, velen Hem aandachtig gadesloegen, en dat ze zelfs deze of gene herder om uitleg vroegen over Hem, waarom Hij kwam, en wie er bij Hem waren, en wie het kind was, wie de vrouwen waren, en welk medicijn Hij Elise had gegeven om haar zo snel, zodra Hij nog verscheen, uit de duisternis van waanzin te hebben gehaald, en wat Hij zou doen en wat Hij zou gaan zeggen...  En wie nog meer vragen wil weten, kan me dat gerust vragen... De laatste vraag luidde: "Kunnen wij niet ook meekomen?" Waarop de herders antwoorden: "Dat...

-Welcoming Hands (Louise Bourgeois)- 208.11 Maria Valtorta: '"De avond valt, mevrouw. Ik sluit mij aan bij Mijn apostelen. Ik laat je, Moeder van Me..." "O! Blijf ook!... Ik vrees dat, als U weggaat, die kwelling weer op mij zal terugkomen... De storm begint net te luwen onder het geluid van Uw woorden..." "Wees niet bang! U hebt Maria bij u. Morgen kom Ik terug. Ik heb de herders wat te zeggen. Mag ik ze vragen naar uw huis te komen?..." "O! zeker. Vorig jaar kwamen ze hier ook voor mijn zoon... Achter het huis is een moestuin, en daarachter een rustieke binnenplaats. Daar kunnen ze naartoe gaan, zoals ze toen deden, om hun kuddes te drijven..." "Goed. Ik kom. Wees zoet. Vergeet niet dat Maria aan u werd toevertrouwd in de Tempel. Ik vertrouw haar vanavond ook aan u toe." "Ja, wees gerust, ik zal voor haar zorgen, haar... Ik zal aan haar avondeten moeten denken, haar rust... Hoe lang is het geleden dat ik aan deze dingen heb g...

208.10 Maria Valtorta: '"Denk er niet aan wie het zei. Kom, kijk, hier is mijn Zoon. Ga naar Hem. Maak jouw kinderen en jouw Maria gelukkig. Weet je wel hoeveel we lijden als we jou zo zien?" En ze leidt haar naar Jezus, die zijn toevlucht zocht in een donkere hoek en nu pas naar voren komt, onder een lamp die de dienster op een hoge kist heeft geplaatst. De arme moeder heft haar hoofd op... en nu zie ik dat het de Elise is die ook op Golgotha ​​was, tussen de vrome vrouwen. Jezus strekt Zijn handen naar haar uit in een liefdevolle uitnodiging. De ongelukkige weifelt een beetje, vertrouwt haar pijn dan aan Hem toe en legt zich uiteindelijk plotseling neer op Jezus' borst, kreunend: "Zeg me, zeg me dat ik niet schuldig ben aan Levi's dood! Zeg me dat ze niet voor eeuwig verloren zijn! Zeg me dat ik spoedig bij hen zal zijn!..." "Ja, zeker. Luister. Ze verheugen zich nu dat u in Mijn armen bent. Spoedig zal ik naar hen toe gaan, en wat moet Ik hun dan...