zal zijn zus zich bekeren? - Lazarus wacht al zo lang
1226.2
M. Valtorta:
'"Maria riep Martha naar Magdala!
En Martha ging weg in doodsangst, bang voor iets vreselijks...
En ik bleef hier alleen achter, met dezelfde angst.
Maar Martha stuurde mij, via de dienaar die haar vergezelde, een brief die mij hoop gaf.
Kijk, ik heb hem hier, op mijn hart. Ik bewaar hem daar, omdat hij mij kostbaarder is dan een schat.
Het zijn maar een paar woorden, maar ik lees ze af en toe opnieuw
om er zeker van te zijn dat ze echt zo geschreven zijn.
Kijk..."
En Lazarus neemt een kleine boekrol,
vastgebonden met een purperen lint,
van zijn mantel en vouwt die open.
"Zie Je? Lees het, lees het! Hardop!
Gelezen door Jou, lijkt de zaak me nog zekerder."
'Lazarus, mijn broer.
Rust en zegeningen voor jou.
Ik ben snel en veilig toegekomen.
En mijn hart beefde niet langer van angst voor nieuwe tegenslagen.
Want ik zag Maria, onze Maria, gezond en... moet ik het vertellen?...
en minder waanzinnig qua uiterlijk dan voorheen.
Ze heeft diep gehuild tegen mijn hart.
Eén groot huilen...
En daarna, die nacht, in de kamer waar ze me naartoe bracht,
vroeg ze me zoveel over de Meester! Niets meer dan dat, voorlopig.
Maar ik - die Maria's gezicht zie en haar woorden hoor - zeg
dat er hoop in mijn hart is ontstaan.
Bid, broeder. Hoop.
O! Was het maar waar!
Ik blijf hier nog wat, omdat ik voel dat ze me bij zich wil hebben,
alsof ze mij als bescherming wil tegen verleiding.
En om te leren...
Wat dan? Dat wat wij al weten.
De oneindige goedheid van Jezus.
Ik vertelde haar over die vrouw die naar Bethanië kwam...
En ik zie dat ze nu nadenkt, nadenkt, nadenkt...
We hebben Jezus nodig. Bid, hoop!
De Heer zij met je.'
Jezus vouwt de boekrol op en geeft hem terug.
"Meester..."
"Já, Ik ga!... Is er een manier waarop je Martha kunt laten weten
dat ze Me uiterlijk over twee weken in Kafarnaüm kan ontmoeten?"
"Ik heb de middelen, Heer. En ikzelf?"
"Jij blijft hier? Ook Martha zal ik terugsturen."
"Waarom?"
"Omdat verlossingen gepaard gaan met diepe schaamte.
En niets geeft grotere verlegenheid dan de blik van een ouder of broer of zus.
Ook Ik zeg tegen je: 'Bid, bid, bid!'"
Lazarus huilt tegen de borst van Jezus...
Daarna, als hij is bijgekomen, vertelt hij nog over zijn opwinding, zijn ontmoedigd zijn...
"Het is al bijna een jaar... dat ik hoop... dat ik wanhoop...
Wat duurt hij lang, de tijd van de opstanding!"
roept hij uit.'
Reacties
Een reactie posten