mopperend door de mooie Saronvlakte
CCLV
RUZIE ONDER DE APOSTELEN
-VERTREK VAN MARTHA EN MARIA MET SYNTYCHE-
-TOEPASSING VAN DE WET M.B.T. SLAVEN-
255.1
Maria Valtorta:
'En daar gingen ze weer op pad, oostwaarts, richting het binnenland.
Nu liepen de apostelen, en de twee discipelen met Maria Klopas en Susanna, een paar meter achter Jezus aan, die met Zijn Moeder en de twee zussen van Lazarus voorop was.
Jezus sprak uitvoerig.
De apostelen daarentegen spraken niet.
Ze leken moe of ontmoedigd.
Zelfs de schoonheid van het platteland,
die werkelijk prachtig was, trok hen niet aan,
met zijn zachte glooiingen die zich als groene kussens
onder de voeten van een reusachtige koning over de vlakte uitstrekten,
met hier en daar verspreid wat heuvels van een paar meter hoog,
die de bergketens van de Karmel en van Samaria aankondigden.
Zowel op de vlakte, die het meest kenmerkende deel van de streek is, als op de heuvels en glooiende landtongen, staat alles in bloei met kruiden en rijpt het fruit.
Het moet een goed bevloeide plek zijn, ondanks de ligging en het jaargetijde, want het is te vruchtbaar om zonder overvloedig water te kunnen. Ik begrijp nu waarom de vlakte van Saron zo vaak met enthousiasme in de Heilige Schrift wordt genoemd.
Maar dit enthousiasme wordt totaal niet gedeeld door de apostelen, die wat somber verder trekken, de enigen die mokken, op deze heldere dag en in deze aangename streek.
De goed onderhouden consulaire weg snijdt als een wit lint door dit vruchtbare landschap, en gezien het vroege uur kom je nog vaak boeren tegen, die volgeladen zijn met proviand, of reizigers op weg naar Caesarea.
Een van hen, die de apostelen bereikt met een karavaan ezels beladen met zakken, en hen dwingt opzij te gaan voor de karavaan, vraagt arrogant: "Is hier de Kison-rivier?"
"Verder terug!" antwoordt Thomas droogjes,
en moppert binnensmonds: "Stommeling!"
"Hij is een Samaritaan, en daarmee is alles gezegd!"
antwoordt Filippus."'
Reacties
Een reactie posten